Supporter aan het woord: 'Ik hou van spelers die bescheiden blijven'

Supporter aan het woord: 'Ik hou van spelers die bescheiden blijven'

De media van Ajax (www.ajax.nl, Ajax Kick Off, Ajax Magazine) zullen komend seizoen op regelmatige basis ruimte maken in hun kolommen om de ajax-supporter aan het woord te laten. In deze aflevering Allard Lindhout die vertelt wat Ajax voor hem betekent.

Naam: Allard Lindhout
Woonplaats: Warmond
Leeftijd: 17
Seizoenkaart: nee
Eerst bezochte wedstrijd: Ajax - Roda JC in 1996

Fan van Ajax sinds:
,,1994. Het was het seizoen dat uitmondde in het winnen van de Champions League. Ik was pas een jaar of acht, maar bij de eerste wedstrijd tegen AC Milan werd ik thuis gewoon voor de tv gezet. Ik had eigenlijk geen andere keuze. Het bekijken van die wedstrijd maakte wel iets in mij los. Daarna ben ik het steeds intensiever gaan volgen. Het was ook een fantastisch jaar natuurlijk, met als climax de finale in Wenen en het doelpunt van Kluivert. Ik weet nog goed dat ik in Warmond de straat op ging met mijn vriendjes, om voor de ramen van Feyenoord-fans en PSV’ers met onze shawltjes te wapperen. Lekker jennen.”

Met wie kijk je naar Ajax-wedstrijden?
,,Met mijn vader en met vrienden. Tot mijn vijftiende ging ik met mijn vader naar het stadion, een stuk of zeven keer per jaar. In die tijd stonden kaartjes voor wedstrijden altijd boven aan mijn verlanglijstjes. Of het nu voor mijn verjaardag was of voor sinterklaas, altijd vroeg ik kaartjes. Ik ben tegenwoordig jeugdscheidsrechter bij de KNVB en nu ga ik vooral met collega’s naar de Arena. De laatste keer was tijdens Ajax-PSV. In eerste instantie zitten we daar voor de gezelligheid, maar we kijken ook kritisch naar het optreden van de scheidsrechter. We discussiëren over zijn beslissingen; hoe zou jij dat gedaan hebben, hoe zou ik dat gedaan hebben?”

Mooiste Ajax-moment:
,,De halve finale in de Champions League tegen Bayern München in het seizoen 1994/1995. Ik was niet in het stadion, maar in herinner me dat je de sfeer ook in de huiskamer kon proeven. Het was een prachtige wedstrijd in het Olympisch Stadion, die Ajax met 5-2 won. Een heel bijzondere avond, die ik nog vaak heb teruggezien op de videoband die ik van dat seizoen heb.’’

Mooiste Ajax-doelpunt:
,,Uit diezelfde wedstrijd: de 2-1 van Finidi George. Ook die heb ik vaak teruggezien. Overmars draaide terug, Finidi ging naar binnen, Litmanen maakte een overstapje en toen een geweldig schot met buitenkant rechts in de kruising.”

Favoriete speler van Ajax op dit moment:
,,Maduro. Hij doet het geweldig, helemaal voor zo’n jonge jongen. Hij heeft leiderschap, overzicht, inzicht, een goede passing en hij is nuchter over zichzelf. Dat was bijvoorbeeld met Mido wel anders. Ik hou van spelers die bescheiden blijven, ze moeten niet te veel poeha maken. Als scheidsrechter kom ik genoeg van dat soort types tegen. Die hebben al een grote mond als ze het veld op komen, met hun felblauwe Nikes en gouden kettinkjes om. Ik ben niet al te groot van stuk en dan hebben ze het over ’die kleine’. Ik zal zulke spelers wel eerder duidelijk maken waar de grens ligt, maar als scheidsrechter behandel ik uiteindelijk iedereen op gelijke wijze.”

Favoriete speler uit Ajax-historie:
,,Litmanen, eigenlijk een identieke speler. Hij had een geweldig voetbalgogme: hij was heel bewust bezig met dingen, zowel in als buiten het veld.’’

Favoriete club naast Ajax:
,,AZ, maar dat is vooral op basis van afgelopen seizoen. Ik heb verder niets speciaals met die club, maar ik hou van het spelletje zoals zij het speelden onder Co Adriaanse. De nadruk lag altijd op de aanval en zo hoort het. Ik kan het niet aanzien als ploegen op zijn Italiaans spelen, in de catenaccio-stijl. Het is ook mooi als een ploeg vanuit de underdogpositie tot een knappe prestatie komt. Ik hou niet van sterren als Zidane en Figo. Geef mij maar jonge gasten die er veel voor moeten doen om iets te bereiken.’’

Ajax is voor mij:
,,In de eerste plaats een leuke vorm van ontspanning. Het is heerlijk om in het stadion naar een wedstrijd te kijken, om het vervolgens ’s avonds bij Studio Sport nog eens terug te zien en later op de avond nog even de analyse van Hugo Borst aan te horen. Ajax is een mooie club met een prachtige historie. Ik voel mij aangetrokken tot de club vanwege de speelstijl en het karakter. Een team met veel jong talent dat mooi, aanvallend voetbal probeert te spelen en daarbij die typisch Amsterdamse manier van supporteren. Een beetje arrogant, maar wel op een leuke manier achter je club staan.
Helaas is mijn Ajax-gevoel wel wat minder geworden, deels door het vele geld dat tegenwoordig in het voetbal omgaat. Ik vind het maatschappelijk moeilijk te verkopen dat voetballers miljoenen verdienen, terwijl andere mensen keihard moeten werken voor een fractie daarvan. Dat geldt niet speciaal voor Ajax, het is een algemeen gevoel wat ik heb. Het zal te maken hebben met ouder worden. Nog zoiets: ik was scheidsrechter bij de voorwedstrijd van de Amstelcupfinale tussen Willem II en PSV. Het verbaast me nog steeds dat volwassen mensen daar hun middelvinger opsteken naar supporters van de andere club, terwijl hun ploeg nota bene met 4-0 voor staat.
Ik ben ook bewuster geworden van mijn rol als scheidsrechter. Ik heb al een aantal keren wedstrijden van Ajax en Feyenoord moeten fluiten en dan moet je toch onpartijdig in het veld staan. Eigenlijk heb ik een knop omgezet, maar als ik in het stadion zit, kriebelen de gevoelens voor Ajax nog steeds.’’