Team van Toen: A1 2002-2003

Team van Toen: A1 2002-2003

De jeugdopleiding van Ajax heeft vele grote voetballers voortgebracht. In de rubriek ‘Team van Toen’ besteden we iedere maand aandacht aan een Ajax-jeugdteam uit het verleden. Betrokkenen blikken terug op hun periode in de jeugdopleiding. In deze aflevering: De A1 van 2002-2003.

Technisch gezien was Daniël de Ridder een van de meest begaafde talenten van de Toekomst. Maar als 19-jarige jongen was hij destijds op persoonlijk vlak nog niet klaar voor de harde (prof)voetbalwereld. Met flamboyante dribbels en een klassieke uitstraling maakte hij echter wel furore in de A1. Maar tot een lange carrière bij Ajax kwam het helaas niet. Toch kan hij op 31-jarige leeftijd terugkijken op een mooie voetballoopbaan die hem via de Eredivisie onder andere naar de Primera Division en de Premier League bracht. En als het aan hem ligt, komt daar voor de kersverse NOS-analyticus de komende jaren nog een voetbalhoofdstuk bij.

Terug naar de zomer van 2002. Een jaar na het behalen van zijn Gymnasium-diploma kon De Ridder zich volledig richten op  het voetballeven bij Ajax. ,,Dat was als tweedejaars A-junior een grote opluchting. De laatste jaren van het Gymnasium vielen me zwaar in combinatie met het voetbal. Onder leiding van coach Danny Blind speelde ik een goed seizoen. Na Ryan Babel (momenteel uitkomend voor Al Ain, red.) was ik de meest productieve speler van de A1. De gedachten van de Amsterdammer gaan dertien jaar terug, naar het trainingscomplex van Feyenoord in Rotterdam. ,,De mini-Klassieker uit tegen Feyenoord A1 was een prachtige wedstrijd. Ik scoorde twee keer, waaronder de winnende treffer in de 90e minuut. Dat we als team in extremis nog de overwinning uit het vuur sleepten, was echt fantastisch.”

‘Zo moet het’
De juniorenploeg reisde in de voorbereiding op het seizoen 2002-2003 naar Australië voor een trainingskamp van twee weken. ,,We speelden ‘Down Under’ tegen leeftijdsgenoten van Bayern München, Australië o/20 en Newcastle United. In het groepsduel met de Engelse ploeg kreeg ik van Blind de kans om mezelf te bewijzen op de nummer 10-positie. Op de Australische grasmat verloren we ongelukkig met 2-0 maar ik speelde gek genoeg een dijk van een wedstrijd."

,,Na afloop van de wedstrijd was Blind lovend over mijn prestatie. Hij zei: Zo moet het Daniël. Als jeugdspeler probeerde ik negen van de tien keer de hele verdediging voorbij te dribbelen. Dit keer was Blind tevreden over de variatie in mijn spel." Lachend voegt De Ridder toe: ,,Misschien speelde ik op die manier omdat ik vermoeid was. Foppe de Haan zei ooit tegen me: Jij speelt beter als je moe bent. De variatie in mijn spel heb ik pas op latere leeftijd geleerd. Uiteindelijk speelde ik bij de Grasshoppers als aanvallende middenvelder een van mijn beste seizoenen uit mijn carrière.”

Daniël de Ridder in actie voor de A1.
Daniël de Ridder in actie voor de A1.

Belgische stabiliteit
Samen met Hedwiges Maduro en Babel speelde De Ridder in Jong Oranje. Met een reeks assists had de rechtspoot enkele jaren later een groot aandeel in de Europese titel van 2007. Een grote toekomst lag voor hen in het verschiet. De Europese top bleef echter een droom. Behalve voor Thomas Vermaelen. De Belg speelde jaren voor Ajax en Arsenal en is inmiddels teamgenoot van Lionel Messi en Luis Suarez bij FC Barcelona. De Ridder: ,,Vermaelen was in de A1 al een zeer stabiele factor in ons team. Hij voetbalde heel volwassen en was nooit te betrappen op een foutje. Ook zijn duelkracht en linkerbeen waren van een hoog niveau. Toen al waren alle kwaliteiten aanwezig die een goede centrale verdediger behoort te hebben."

Ook de jonge Babel maakte indruk in het seizoen 2002-2003. ,,Hij had nog de leeftijd van een B-junior, maar maakte veel indruk met een brok aan kracht en explosiviteit." Een andere optie voor de spitspositie was de geboren Ghanees Fred Benson (IJsselmeervolgels, red.). ,,Fred was technisch minder onderlegd dan de meeste spelers, maar dat maakte hij goed met zijn opportunistische manier van spelen. Wanneer hij in het veld kwam, was hij regelmatig van waarde. Met zijn enorme snelheid en drive was hij een echte ‘supersub’ van onze A1."

Verschil met Sneijder

Naast Danny Blind liep Marco van Basten dat seizoen stage bij het hoogste jeugdteam van Ajax. ,,Jaren later werd Van Basten mijn trainer bij Jong Ajax. Dat seizoen mocht ik mezelf in de winterstop bewijzen op het trainingskamp van Ajax 1. Van Basten gaf me van te voren een bijzondere tip. ‘Verwacht niet dat iedereen jou veel gunt in de hoofdmacht. Op dit niveau moet je het zelf afdwingen. Verkoop je huid duur op het trainingskamp’. ,,Als ik nu terugdenk is dat de allerbeste tip die Van Basten me ooit heeft gegeven."

,,In die tijd vond ik het moeilijk om over persoonlijke kwesties te praten. Bij Henny de Regt en Heini Otto hoefde ik er niet altijd over te praten, maar zij sloegen wel een arm om me heen. Die warmte deed me toen veel. Dat was het grote verschil tussen mij en spelers als Wesley Sneijder en Vermaelen. Qua talent had ik wellicht ook bij Barcelona kunnen spelen, maar mentaal was ik toen een stuk minder weerbaar dan die jongens. Uiteindelijk is persoonlijke ontwikkeling belangrijker dan het talent wat je bezit. Je moet heel vastberaden zijn, dat was ook wat Marco bedoelde.’’

‘Few good men’
Naast het worden van profvoetballer droomde De Ridder ook over een totaal ander beroep. ,,Op jonge leeftijd keek ik een keer naar de film ‘Few good men’ van Jack Nicholson. Na afloop wist ik het: Ik wilde later advocaat worden. Maar daar ben ik naderhand wel op teruggekomen", vertelt hij lachend.

Zijn werkterrein werd dus niet de rechtzaal maar het voetbalveld. Vanaf dat moment wist hij vele ogen op zich gericht. ,,Wanneer je als profvoetballer doorbreekt, is dat voor iedere 19-jarige jongen een grote omslag in je leven. Gelukkig had ik een goed stel hersens om te bedenken dat de randzaken niet belangrijk waren. Gekke fratsen heb ik eigenlijk nooit uitgehaald. En als ik de jongens van deze A1 nu weer eens tegenkom in Amsterdam is het direct weer goed. Het zijn nog steeds diezelfde 'nette' jongens als toen. Het is mooi om te zien dat iedereen zichzelf is gebleven.”

Daniel de Ridder posseert met de teamfoto van 2002-2003.
Daniel de Ridder posseert met de teamfoto van 2002-2003.
Tekst: Ajax.nl/Sven Koeneman
Foto's: Ajax.nl/Louis van der Vuurst

Staand (vlnr): Danny Blind, Rolf Grootenboer, Hedwiges Maduro, Cees Keizer, Daniël de Ridder, Kenneth Vermeer, Sven Taberima, Ryan Babel, Gerard Aafjes, Jerold Promes, Frank van Deursen, Hans Bijvank.

Zittend (vlnr): Randy Rustenburg, Etiënne Esajas, Rachid Tiberkanine, Ymma Boakye, Ferdi Elmas, Robin Muller van Moppes, Fred Benson, Thomas Vermaelen, Sergio Cameron.