Terugblik 2013: Joël Veltman

Terugblik 2013: Joël Veltman

Tijdens de laatste dagen van 2013 biedt Ajax.nl een podium aan Ajacieden die het afgelopen jaar in de spotlights stonden. Om uiteenlopende redenen was 2013 hun jaar. In aflevering 2: Joël Veltman, die debuteerde in Oranje. Hij blikt terug aan de hand van vijf memorabele duels.

Vitesse – Ajax (27-01-13)
Een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen. Dat was de les die Joël Veltman trok uit het uitduel met Vitesse, waarin hij met een cruciale fout de uiteindelijk overwinning van de thuisploeg inluidde. ,,Een heel zure wedstrijd voor mij’’, herinnert de verdediger zich bijna een jaar later. ,,Een van mijn eerste wedstrijden en meteen al zo’n fout. Ik twijfelde en liet Theo Janssen lopen, waarna hij scoorde. Zoiets mag niet gebeuren en dat heb ik wel geweten. Die avond al, toen ik Studio Voetbal keek. Maar ook de dag erna, in de kranten. Al die kritiek deed me wel wat. Vooral in bed spookte het moment nog vaak door mijn hoofd. Ongeveer een week lang, daarna zette ik me eroverheen. Het was rot, maar het maakt je wel sterker. Vooral in mentaal opzicht. Je krijgt er een dikkere huid van.’’

Jong Ajax – Telstar (05-08-13)
Na zijn vakantie begint het seizoen voor Veltman precies zoals hij had verwacht: bij Jong Ajax, waarmee hij het seizoen opent tegen Telstar. Zonder zich illusies te maken hoopt hij ondertussen op een kans in de hoofdmacht. Tot het misgaat in de wedstrijd tegen Telstar. ,,En weg was mijn kans’’, memoreert Veltman.,, Althans voorlopig, maar het kwam allesbehalve gelegen. Juist omdat Toby Alderweireld dreigde te vertrekken, hoopte ik stiekem meer minuten te kunnen maken bij het eerste. Ik moest er staan als hij weg was, hield ik mezelf voor. Nee, ik rekende me niet rijk. Ik ging uit van wederom een jaar bij Jong Ajax, met mogelijk een paar optredens in de ArenA. Niet meer. Toch volgde ik ondertussen wel de geruchten over Toby. Zonder twijfel zou het voor de club goed zijn als zo’n topspeler blijft, maar voor mijn ontwikkeling kwam zijn overstap niet ongelegen. Dat ga ik niet ontkennen. Ik was daarom best benieuwd naar alle transfergeruchten in die tijd. Ook ik volgde de nieuwsstroom. Ik kan zeggen dat ik daar niks over mee krijg, maar dat zou gelogen zijn.’’

Joël Veltman maakte op 19 november zijn debuut in het Nederlands elftal. Joël Veltman maakte op 19 november zijn debuut in het Nederlands elftal.

NEC – Ajax (10-11-13)
Een flinke tijdsprong maken we, want in deze wedstrijd is Veltman weer fit als een hoentje. Sterker nog: na zijn sterke spel tegen Celtic is hij net geselecteerd door bondscoach Louis van Gaal voor de selectie voor de oefenwedstrijden tegen Japan en Colombia. Bizar hoe snel het kan gaan, beseft hij. Dollend had zijn vader het al voorspeld, maar zoonlief nam diens opmerking amper serieus. En weldra, daar staat hij dan in de achterhoede tegen NEC, als aankomend international. ,,Alsof alle ogen op je gericht zijn’’, weet Veltman. ,,Mensen gaan toch anders naar je kijken. De verwachtingen nemen toe. Er kwamen ook veel interviewverzoeken, maar die heb ik expres gepland na deze wedstrijd. Dat zou de druk mogelijk hebben opgevoerd en dat wilde ik niet. Maar ik voelde amper druk en nam mezelf voor geen gekke dingen te doen. Niet kappen rond je eigen strafschopgebied, maar sober en geduldig spelen. Vergeleken met een jaar geleden bewaar ik veel meer rust in mijn spel.’’

Nederland – Colombia (19-11-13)
Deze avond voltrekt zich een mijlpaal in zijn leven: gehuld in het vaderlandse oranje maakt hij zijn debuut als international tegen Colombia. 0-0 wordt het, maar Veltmans eerste interland is een feit. Daarop terugblikkend zegt hij: ,,Altijd als ik het volkslied hoor, krijg ik kippenvel. Ook thuis voor de tv. Maar dit was natuurlijk specialer. De rillingen liepen door mijn lijf. Tot de scheidsrechter floot voor de aftrap. Toen was het net alsof ik voor Ajax speelde, met het verschil dat Ron Vlaar nu naast me stond. Dan besef je niet dat het zo bijzonder is en speel je gewoon je wedstrijd. Een paar dagen eerder besefte ik dat wel toen ik arriveerde bij hotel Huis ter Duin in Noordwijk. Niet verwacht dat het zo’n happening was, met zoveel pers er ook bij. Op dat moment keek ik wel de kat uit de boom. Alsof ik mijn eerste schooldag had op de middelbare school. Maar na twee dagen was dat gevoel weg. Dan praat je ook mee tijdens het eten. Ik had leuke gesprekken met Rafael van der Vaart. Hij heeft op dezelfde school als ik gezeten in Beverwijk.’’

Ajax – FC Barcelona (26-11-13)
Om in clichés te spreken: alles is mogelijk in de voetballerij. Toch had ook Veltman niet durven dromen dat hij en zijn ploeggenoten het schijnbaar onverslaanbare Barcelona versloegen. Hij zegt: ,,We wisten niet wat ons overkwam die avond. Die gasten van Barca raakten zelfs geïrriteerd toen we met 2-0 voor kwamen. Ze mopperden. Heerlijk vind ik dat. Dan weet je dat je je tegenstander beet hebt. Maar Barca blijft Barca, dat wist ik ook. Van zo’n club win je niet zomaar, ook al sta je 2-0 voor. En vooral niet als je met tien man komt te spelen. Achteraf, na mijn rode kaart, dacht ik: moest ik Neymar nou tackelen? Vooral na het terugkijken van de beelden. Maar misschien is dat ervaring die ik mis. Gelukkig hielden de jongens stand en kon ook ik na afloop genieten van de overwinning. Een klein smetje was mijn schorsing voor het duel met AC Milan in San Siro. Geen moment aan gedacht totdat reservedoelman Mickey van der Hart het op een leuke manier inpeperde na afloop. Ach, ik kon er wel om lachen.’’

Tekst: Ajax.nl/Fabian van der Poll
Foto's: Pro Shots (boven) en Ajax.nl/Louis van de Vuurst