Traditie en noviteit op nieuwjaarsreceptie

De traditionele nieuwjaarsreceptie van Ajax kreeg deze keer een andere toon. Wel werd er begonnen met de wedstrijd tussen de Technische Staf en Lucky Ajax (2-0 voor de leermeesters), maar op het officiële gedeelte sprak niet voorzitter John Jaakke of directeur Arie van Eijden maar cabaretier Freek de Jonge.

De coach van Lukcy Ajax, Sjaak Swart, was er al weken mee bezig. Hij moest en zou de afstraffing van vorig jaar rechtzetten met zijn team. Want een 5-0-nederlaag voor de oudgedienden van Ajax 1, dat kon niet én dat mocht niet. Zelfs niet tegen de Technische Staf, die met onder anderen Ronald Koeman, John van 't Schip, Fred Grim, Danny Blind, Sonny Silooy, Bryan Roy en Marco van Basten toch ook bij elkaar meer dan duizend competitiewedstrijden in het rood en wit speelde.

Swart had wat vers bloed ingebracht: Fons Groenendijk, Wim Jonk en ook Dennis Gerritsen waren van de partij. Aangevuld met de routine van Keje Molenaar, Gerrie Mühren, Simon Tahamata, John Bosman en Dick Schoenaker kon het in zijn ogen eigenlijk niet fout gaan.

Maar de coaches van de Technische Staf, Ruud Krol en Dick de Groot, wisten wel beter. Hun team was de betere deze middag. Doelpunten van Bryan Roy en zaterdagamateur Dick Krommenhoek luidden de victorie in. ,,En dat was eigenlijk geflatteerd", haastten Krol en De Groot zich na afloop te zeggen. ,,Want het had natuurlijk wel 5-0 of 6-0 moeten worden."

Sjaak Swart kon zich verzoenen met de nederlaag. ,,We kunnen met opgeheven hoofd het veld verlaten", riep hij zijn manschappen toe, die hij overigens in de wedstrijd zelf - die twee keer een half uur duurde - de nodige verwijten maakte. ,,Je hoeft niet bang voor hem te zijn", beet hij zijn pupil John Bosman toe die Ronald Koeman rustig liet opbouwen. En oppeppend: ,,Jongens ze zijn moe, toe nou. Ik heb Van Basten nog nooit in zijn eigen strafschopgebied gezien. Het zijn een stelletje kakkers, toe nou."

Ook scheidsrechter Michael van Praag kreeg bij vlagen de wind van beide banken van voren. ,,We spelen nooit meer onder die scheids!", riep Swart vertwijfeld vanaf de bank richting de oud-voorzitter en tevens erelid.

Na de voetbalpartij die door voornamelijk Bryan Roy naar een hogere uitslag getild had mogen worden, stroomden de genodigden de kantine van De Toekomst binnen. Geen toespraak van Arie van Eijden of John Jaakke dit jaar. Maar Freek de Jonge, ook nog invaller bij Lucky Ajax, hield de nieuwjaarstoespraak. ,,Want directeur Arie van Eijden vroeg mij of ik zijn speech wilde voorlezen en als ik iets zag wat veranderd kon worden, dan moest ik dat maar doen. Ik kan u zeggen dat er weinig van de oorspronkelijke tekst bewaard is gebleven", aldus De Jonge.

De Jonge begon zijn speech met de constatering dat er bij Ajax het nodige professionalisme ontbreekt. Vervolgens liet hij ondubbelzinnig doorschemeren dat hij vond dat het elftal louter uit linksbuitens bestond en dat hij het toch merkwaardig vond dat Ibrahimovic vaak het hele eind van voren naar achteren moest rennen om daar de bal uit zijn eigen strafschopgebied te koppen en Johnny Heitinga het hele eind naar voren moest rennen om de bal er daar in te koppen. Kon dat misschien anders?

De zaal vouwde zich voor de zoveelste keer dubbel van het lachen. Daarna had Freek, behalve dat hij vond dat de Ajacieden van tegenwoordig niet zo zeer voor het geld bij Ajax moesten spelen alswel dat het een eer is om voor Ajax te spelen, nog een Belgenmop, die hij onder het toeziend oog en luisterend oor van de vijf Belgische Ajacieden ten gehore bracht, die ongeveer als volgt verliep: ,,Twee Belgen, we zullen ze voor het gemak Sonck en Van Damme noemen, maar ze hadden voor hetzelfde gemak ook Vermaelen en De Mul kunnen heten, moesten bij de spoorwegen een wissel omzetten, daar waar de twee sporen samenkwamen. Sonck en Van Damme zagen het bedoelde punt en liepen erop af. Ze liepen en liepen tot ze al een tijd onderweg waren en ze verbaasd constateerden dat het niet zover leek als ze nu gelopen hadden. Ze keken achterom. ,,Ach we zijn er al een heel eind voorbij", concludeerden ze en liepen weer terug. ,,Oftewel, aldus Freek. ,,Je moet pas je doel kiezen als je het perspectief bepaald hebt."

De cabaretier besloot met het clublied, dat uit volle borst werd meegezongen door de Ajacieden. Zo kwam er een einde aan een nieuw geluid, een nieuw gebaar op de nieuwjaarsreceptie van Ajax en aan de lachende gezichten te zien, was het optreden van De Jonge een schot in de roos.