Van der Gun werkt opgewekt aan herstel

Hoe is het toch met Cedric van der Gun? De Hagenaar raakte in Schotland net voor de returnwedstrijd tegen Celtic geblesseerd aan zijn knie. Drie weken later kreeg hij een kijkoperatie waaruit naar voren kwam dat hij tot de winterstop is uitgeschakeld. Maar daarna bleef het stil rond de aanvallende middenvelder. Tot vandaag.

,,Tsja, als die kijkoperatie direct in de eerste week was gebeurd, had het me misschien wel twee of drie weken gescheeld," geeft Van der Gun toe als we hem een dag voor de wedstrijd tegen Heerenveen spreken. ,,Maar ik ben al lang blij dat het zo goed met me gaat."

Dat is ook de reden dat we geen depressieve voetballer treffen, maar een opgewekt persoon. ,,Natuurlijk is het balen om elke dag in het krachthonk dezelfde dingen te doen. Maar ik ben blij dat het zo goed gaat. Ik kan steeds meer doen. De spieren van het linkerbeen hebben een tik gehad. Je kon het goed zien als ik mijn benen naast elkaar legde. Bij het rechter zag je de spier lopen, terwijl de spier in het linkerbeen nog slap was. Door te fietsen komt de doorbloeding op gang en met onder andere het roeiapparaat breng ik de kracht in de spieren terug.

Het gaat dus lekker in het krachthonk. ,,Ja. Heel anders dan de eerste drie weken. Toen was het sukkelen. Ik kreeg om de paar dagen een terugslag. Zelfs het fietsen ging niet goed."

Die tijd van kwakkelen is gelukkig voorbij. ,,Als de fysio nu vraagt hoe het gaat en als hij mij bepaalde tests laat uitvoeren dan heb ik geen last van mijn knie. Als je kijkt naar de blessure en hoe snel die normaal geneest, dan gaat het bij mij sneller."

,,Maar we het doel is dat ik na de winterstop weer speel. Omdat het nu boven verwachting goed gaat, hoop ik natuurlijk dat ik misschien eerder al bij de groep zit."

Op het trainingsveld laat hij zich nu nog niet zien. ,,Nee, ik krijg eigenlijk te weinig frisse lucht", lacht Van der Gun. ,,Wanneer ik weer buiten mag trainen is nog niet bekend. Ik ben nu binnen aan het rennen en dat gaat goed."

De Hagenaar is net als de fitte jongens elke dag in de Arena. ,,Alleen gaan zij het veld op en ik het krachthonk in. Maar we eten wel samen. De wedstrijden beleef ik zeer intensief en na afloop ga ik altijd de kleedkamer in. Dat vind ik belangrijk voor de teamgeest. De uitwedstrijden volg ik via televisie, maar als die niet door Canal Plus worden uitgezonden dan ga ik naar het stadion."

,,De wedstrijd tegen Kopenhagen heb ik met een grote groep thuis gekeken. Vrienden mogen komen, maar ze moeten wel hun mond houden tijdens de wedstrijd. Wie dat niet doet, gooi ik het huis uit. En dat weten ze ook."

Na de wedstrijd praat hij altijd na met zijn teamgenoten. ,,Je zegt altijd wat over de wedstrijd. Dat is automatismen. Dat het zo goed gaat is fantastisch. Ik ben blij voor de club. Als ik fit ben en ik ga strijden voor een plek, dan is het leuk om ook te strijden om de bovenste plaats."