Zon laat Ajax stralen op wedstrijddag

Zoals altijd op de wedstrijddag liepen de Ajacieden 's ochtends een rondje. Maar de ene voorbereiding is de andere niet. In Noordwijk waren het soms winderige taferelen en vorig jaar december voor het duel tegen Club Brugge waren de omstandigheden ook niet zo als hier in Tel-Aviv. Onder de brandende zon en over het heel fijne zand bereidde de selectie zich, onder begeleiding van drie veiligheidsmensen, voor op wat laat in de avond komen gaat, de wedstrijd tegen Maccabi Tel-Aviv.

Het is toch even wennen bij het aanblik van de groep. Iedereen verzamelt zich in de tuin van het gemoedelijke familiehotel in een fraai dorp nabij de drukke stad. Dan komt ook de beveiliging tevoorschijn. Twee stoere mannen met diverse wapens bij de hand om in te kunnen grijpen bij onvoorziene omstandigheden en een andere uit de kluiten gewassen jongeman in burger. Geen dagelijkse kost. Niet voor de Ajacieden, maar ook niet voor de mannen zelf. ,,Zoiets als dit doen we niet meer dan ongeveer twee keer per jaar", vertelt één van de gewapende Israëliërs. ,,We blijven met z'n tweeën achter de groep, niet één voor en één achteraan."

De selectie weet zich dus in de rug gedekt. Een veilig idee. De mannen hebben ook wel een mening over voetbal. ,,We vinden Maccabi Tel-Aviv helemaal niets", zijn ze stellig. ,,Er zijn allemaal problemen binnen het team en die coach kan er weinig van", is de heersende opinie. ,,Echt, Ajax moet en kan met 5-0 winnen vanavond."

Ondertussen leren de bewakers de Ajacieden ook wat Hebreeuws. Handig als je onderuit wordt gemaaid. Rafael van der Vaart krijgt een mini-lesje, maar heel erg makkelijk te onthouden zijn die vreemde klanken die een woord vormen niet. De veiligheidsman probeert uit te leggen wat de aanvoerder tegen een speler moet zeggen die hem onderuit haalt. De Engelse vertaling die hij krijgt 'Look out my brother', klinkt in elk geval een stuk netter dan de woorden die in het Hebreeuws over tafel vliegen.

Na een kort loopje over het warme zand en door een alleraardigst havengebiedje strijken de Ajacieden neer voor een kopje koffie of iets fris. Voor de spelers komt het vooral daar op neer, want de hitte op de huid moet wel even worden geblust met koud water of koude cola. Zelfs Maxwell, toch opgegroeid in Brazilië onder soortgelijke temperaturen, rolt puffend zijn mouwen tot op zijn schouders. ,,Dit ben ik toch niet meer gewend", klaagt de linksback enigszins. Of hij in actie kan komen vanavond is overigens nog onzeker. De regerend voetballer van het jaar kampt met liesklachten.

Maar het is nog een lange tijd tot vanavond kwart voor tien. Een tijd die rustend doorgebracht moet worden. Niet langs de kant van het zwembad of in het zwembad, maar op de kamer. ,,Want van de hitte word je hangerig, lui", weet teammanager David Endt. ,,En luie voetballers kunnen we vanavond niet gebruiken, want we moeten scherp en fit zijn voor de wedstrijd."

Wie denkt dat het een lolletje is zo in de hitte van Tel-Aviv is dan ook geen profvoetballer. Tuurlijk is even lekker als het zonnetje je verwelkomt als je het hotel uitgaat, maar veel heb je er niet aan. Echt genieten is vooral iets voor de niet-voetballers. Zoals de medische en technische staf. Zij kunnen zich wel aan de rand van het zwembad tegoed doen aan de heerlijke zonnestralen bij een temperatuur van iets boven de 30 graden.

Gelukkig is het om iets over vijf uur vanmiddag donker. Dan lijkt of een lichtknopje wordt omgedraaid en van het ene op het andere moment zie je geen hand meer voor ogen. Maar ook dan zijn er nog vijf lange uren te gaan. Vijf uur om de spanning op te bouwen en die in het Ramat Gan Stadion vanaf kwart voor tien Israëlische tijd om te zetten in een scherpe wedstrijd. We tellen af.