Zware nederlaag Zaterdag 1

Zware nederlaag Zaterdag 1

Ajax heeft de laatste wedstrijd voor de winterstop met forse cijfers verloren van Spakenburg. Na een ruststand van 4-0 wisten de Amsterdammers in de tweede helft eenmaal te scoren. Nadat Rience Schurman direct rood kreeg was het duel gespeeld.

Ajax werd al snel gewaarschuwd. Het duel was amper begonnen of Kees Tol was al dicht bij de 1-0 na een corner. Ajax kreeg andermaal weer een snel tegendoelpunt te verwerken. Het was topscorer Kees Tol die de bal keurig over doelman Schmitz heen schoot. Ajax had ruim vijf minuten later bijna het antwoord op de 1-0 achterstand, maar het schot van Mimoun Eloisghiri belandde vanuit een moeilijke hoek in het zijnet.

Ajax moest het daar voorlopig mee doen, want de thuisclub was in alle opzichten Ajax de baas. Het duel werd volledig door de regerend kampioen gecontroleerd en hoewel het leek dat Ajax meedeed was het echter schijn. Naarmate het duel vorderde werd Ajax steeds meer in de figurantenrol gedreven en was het wachten op meer vuurwerk van de thuisclub die gedreven en professioneel het duel naar zich toe hadden getrokken. Toch was het in de twintigste minuut plotseling Ajax dat weer eens in de buurt was van doelman Diteweg. In een heuse scrimmage werd vervolgens de bal van de lijn gehaald na een corner van Ajax. Het was slechts een opleving van de gasten uit Amsterdam die ruim een minuut later weer met de neus op de feiten werden gedrukt. Spakenburg profiteerde optimaal van de ruimtes die Ajax teveel weg gaf achterin. Wederom was het Kees Tol, nu met een geplaatst schot in de verre hoek. Hij tekende hiermee zijn negentiende (!) treffer aan.

De Blauwen gaven een lesje in hoe voetbal gespeeld wordt in de Topklasse. Het bij vlagen naïeve Ajax gaf achterin of misschien wel in alle linies gewoon niet thuis. De thuisclub was uiterst effectief en liet zien een serieuze titelkandidaat te zijn waar de klasse van afspatte. De eerste helft speelde zich voornamelijk af op de helft van Ajax. Ook al waren er af en toe wat leuke doelgerichte acties van Ogür Kaya, Kenneth Misa Danso en Mimoun Eloisghiri, het was kinderspel in verhouding met de doelgerichtheid die Spakenburg uitstraalde en ten toon spreidde. Nee, Ajax moest lijdzaam toezien dat het aan een onmogelijke missie bezig was. Dat liet Spakenburg nog maar eens blijken in de 39e minuut toen Kees Tol op wonderschone wijze de bal in één keer op zijn pantoffel nam en zo zijn hattrick mocht en kon volbrengen (3-0).

Ajax speelde inmiddels al lang een kansloze wedstrijd, maar kreeg langzamerhand wel de gelegenheid om de bal te laten rondgaan. Het veldspel van de Amsterdammers was helaas zonder enige overtuiging. Ruim twee minuten na de 3-0 mocht Maurice van der Wilt van dichtbij de 4-0 binnentikken en was de blamage na 45 minuten voetbal compleet.

Ajax toonde na rust in ieder geval karakter en goede wil. Onder aanvoering van de teruggekeerde Kevin de Visser oogde Ajax frisser en na vijf minuten knalde Mimoun Eloisghiri op de lat na een lange solo actie. Het was in ieder geval een hoopvol begin.
Ajax kreeg in de 52e minuut de beloning voor de betere instelling. Het was uitgerekend Kevin de Visser die een fout op het middenveld afstrafte en zo vrije doorgang kreeg richting Barry Diteweg, die hij met een bekeken schuiver passeerde (4-1). In de 63e minuut werd Ajax een halt toe geroepen in alle goede bedoelingen, want na een onnodige overtreding moest Rience Schurman met rood vertrekken. Vanaf dat moment zat Ajax weer in de rol van toekijken en zo kreeg de thuisclub weer alle grip op het duel. Echter, de scherpte en de absolute overtuiging ontbraken nu bij De Blauwen want anders het had scorebord nog flink wat overuren moeten maken. Diverse malen mocht Ajax niet mopperen dat het vizier voorin niet op scherp stond en dat doelman Schmitz regelmatig erger kon voorkomen.

Zo eindigde Ajax in zwaar mineur de eerste helft van de competitie en staat het nu voor het eerst op een degradatieplek. De achterstand op een veiligere positie is weliswaar binnen handbereik, maar dan zal er na de winterstop toch echt wat moeten veranderen.

Fotografie: Rob van Vliet