Menu
Brobbey: Het karakter achter het lichaam

Brobbey: Het karakter achter het lichaam

Brian Brobbey (17) houdt van zijn bijnaam: Brobbeast. De aandacht voor de beresterke en goedlachse jeugdspeler groeit, zo ook tijdens het trainingskamp in De Lutte, waar hij in de oefenwedstrijd tegen Quick ’20 (2-11) zelfs op een kleine fanclub kon rekenen. Maar wat voor karakter zit er achter dat grote lichaam? De vrolijke spits vertelt over pleintjes in Amsterdam, familie en dromen.

Het begon allemaal in de wijk Reigersbos, Amsterdam Zuidoost. "Daar woon ik al mijn hele leven. Ik groeide op in een rustige buurt en had een stabiele jeugd. Amsterdam is voor mij de mooiste stad van het land. Hier heb ik alles wat ik nodig heb. Al mijn vrienden wonen nog steeds heel dichtbij. Het enige wat we deden is voetballen op het pleintje. De jongens van buitenlandse komaf tegen de Nederlandse jongens. Ik was héél erg klein en moest tegen grote jongens opboksen. Het was echt een drukke boel, soms wel 9 tegen 9. Meestal stond ik helemaal voorin als valse spits. Mijn opdracht was balletjes afwachten, niet terugverdedigen en doelpunten maken. Als we scoorden dan gingen we met z’n allen dansen. Écht een leuke tijd."

'Ik hoorde mijn vader wel, maar ik geloofde hem gewoon écht niet'

Het mooiste moment in zijn jeugdjaren speelde zich echter niet af op een pleintje of een voetbalveld, maar op de parkeerplaats van AFC. "Ik weet nog goed dat mijn vader vertelde dat ik was aangenomen bij Ajax. Ik hoorde het, maar ik geloofde ‘m gewoon écht niet. We stapten in de auto en toen ik thuis kwam lag daar de brief van Ajax. Toen dacht ik: yes, ik ga mijn kans pakken. Samen met Kenneth Taylor en Ryan Gravenberch kwam ik in de F1 terecht. Dat was het begin van een mooie periode."

Grappen met zijn broers
Buiten het voetbalveld is Brobbey continu bij zijn 3 oudere broers. Allemaal zijn ze voetballer. Derrick (23) speelt bij PSV, Samuel (21) bij Almere City en Kevin (25) heeft tijdelijk geen club. "Ik ben samen met Samuel de grappenmaker. We maken vaak hele domme grappen over Derrick, waar we keihard om moeten lachen. Derrick kijkt dan vaak verlegen. Bij Kevin moeten we dat niet proberen. Hij is serieuzer en pakt je direct aan als je een grap maakt. Dus hem laten we met rust."

Ondanks dat hij Derrick geregeld voor de gek houdt is de PSV-verdediger, die afgelopen jaar op huurbasis voor Hertha BSC speelde, wel een groot voorbeeld voor Brian. "Als jonge jongen zag ik hem de hele jeugdopleiding van AZ doorlopen en daarna debuteren voor die club. Dat vond ik heel mooi, en dat is wat ik uiteindelijk ook wil bij Ajax."

'Mijn vader zegt altijd dat hij in Ghana ook profvoetballer was, maar ik weet niet of ik 'm moet geloven...'

Er verschijnt een grijns op het gezicht van Brobbey wanneer het over de voetbalcarrière van zijn vader gaat. "Hij zegt altijd dat hij vroeger in zijn geboorteland Ghana ook profvoetballer was, maar ik weet niet of ik 'm moet geloven... Hij heeft ook geen bewijs, want ik zie ook niks staan op internet. Maar misschien hadden ze dat toen nog niet daar."

Brian Brobbey bij zijn vader op schoot.
Brian Brobbey bij zijn vader op schoot.

Karakter van mama
Brobbey houdt van grappen maken, maar wanneer het gaat over de band met zijn vader wordt het iets serieuzer. "Mijn vader is een heel aardige man met wie ik heel hard kan lachen. Hij werkte eerst bij de bagage van Schiphol, maar nu is hij met pensioen. Hij brengt me altijd overal naar toe en kijkt naar al mijn wedstrijden." Toch ziet de jongeling meer gelijkenissen met zijn moeder. "Samuel en Derrick lijken meer op hem. Zij hebben ook zo’n smal hoofd. Ik lijk meer op mijn moeder. Zij is echt lief…" Hij sluit af met een knipoog. "En het knappe uiterlijk en de humor heb ik ook van haar."

Qua karakter noemt Brobbey zichzelf vooral ‘aardig’. Zijn vader hoeft nooit streng te zijn, want lastig was hij bijna nooit. "Ik wil andere mensen helpen. Niet slecht bedoeld, maar sommige mensen zien mij als een voorbeeld. Ik moet me netjes gedragen als Ajax-speler. Ik speel er al 10 jaar, dus dan zit dat er ook echt wel in. Af en toe trek ik mijn mond open als het heel slecht gaat tijdens de wedstrijd of ik probeer iemand op de training te motiveren. Maar wel positief, want als je iemand afzeikt, gaat diegene nog slechter spelen."

'Brobbeast past goed bij me, want ik ben van jongs af aan al heel breed'

Past de bijnaam Brobbeast dan wel bij zo’n goedlachse aardige jongen? "Ja, ik vind het echt een leuke bijnaam. Het past goed bij me, want ik ben van jongs af aan al heel breed. Ik gebruik op Instagram ook vaak de Gorilla-emoticon, omdat dat beast mode betekent. Dat is een beetje voor de fans. Ik krijg veel positieve reacties, dus dat is leuk."

Pas 17 jaar oud
Zijn bijnaam doet vermoeden dat hij fysiek alles aankan, maar dat is uiteraard niet het geval. "Mensen vergeten soms dat ik pas 17 ben. Na het EK was ik echt even kapot, maar nu moet ik weer vol gasgeven. Ik ga niet rustig aan doen op een trainingskamp van Ajax. De trainingen zijn echt zwaar, ook een ander niveau. Mijn benen verzuren, maar het is goed voor mijn lichaam. Want op gegeven moment gaat het wennen."

De treffer in het oefenduel met Quick ’20 was een beloning voor het harde werk. "De wedstrijd ging goed, alleen ik moest scoren. Na die gemiste kansen dacht ik: shit, deze moeten erin. Daarom was ik ook extra blij met mijn doelpunt." Naast Brobbey was ook een groepje supporters door het dolle heen. "Ik vind het leuk om te zien dat ik tijdens wedstrijden ook herkend word en dat mensen mijn naam schreeuwen. Dat geeft mij wel een bepaalde spirit. Druk geeft het me nog niet. Dat gaat pas komen als ik in de Johan Cruijff ArenA speel en iedereen: 'Brobbey! Brobbey! Brobbey!' roept, haha!"

Dromen van de Champions League
Kan hij zich voorstellen dat dat moment een keer gaat komen? "Ja, ik droom bijna iedere nacht over. Dat ik met Ajax in de Champions League-finale sta en de winnende treffer maak. Maar alleen al scoren in de Johan Cruijff ArenA zou prachtig zijn. Als dat gebeurt, dan kan het zomaar dat ik een traan laat…"

Lees ook: Liveblog De Lutte, Dag 5

Tekst: Ajax.nl/Sven Koeneman
Beeld: Ajax.nl/Jasper Ruhé