Menu
HAKIM ZIYECH - Wizard of AMS

HAKIM ZIYECH - Wizard of AMS

Als Hakim Ziyech Tuschinski binnenwandelt, weet hij nog niet wat hij kan verwachten. De publiekslieveling loopt de bioscoopzaal in en neemt plaats op stoel 22. Zijn rugnummer. Wat volgt, is een fraaie compilatie van hoogte- en dieptepunten uit zijn Ajax-tijd. Het gaat van panna’s en fraaie goals, tot de Champions League-finale missen in de dying seconds. Zichzelf (terug)zien in het rood-witte shirt doet wat met hem. Het is het laatste kunstje van Ziyech bij Ajax. Door het coronavirus is zijn tijd in Amsterdam abrupt tot een einde gekomen.

De beelden worden ingestart. De creatieve middenvelder kijkt met een glimlach naar zijn eigen spel. De ogen glinsteren. “Ik zie iemand die heel gelukkig is als-ie op het veld staat”, beschrijft hij de beelden. “Ik zie iemand die, mede door de mensen om Ajax heen, heel veel plezier heeft in wat hij doet. Dat is denk ik ook de grootste verandering in de afgelopen 4 jaar.”

“Voetballend zijn de dingen beter gegaan en lukte er steeds meer, maar ik had hier sowieso altijd het idee dat ik lekker kon voetballen. Ook al stond er wel eens veel druk op. Het is het kind zijn als je een bal ziet. Dat blijf je altijd houden.”

Transfer vond bijna geen doorgang
Toch had het weinig gescheeld of de Marokkaans international had nooit voor Ajax gespeeld. Directeur spelerszaken Marc Overmars liet een aantal weken voor de komst van de middenvelder weten dat Ajax zich niet zou gaan melden voor de baltovenaar uit Dronten.

“Het ging bijna mis. Ik kreeg de berichten destijds ook mee dat ze me niet meer gingen halen. Toen besloot ik ook verder te kijken. Ik had op een gegeven moment een streep gezet door Ajax. Toen ze mijn zaakwaarnemer alsnog hadden gecontact zei ik gelijk tegen hem dat hij andere clubs mocht afbellen. Uiteindelijk is het goed gekomen en een mooi verhaal geworden.”

Zijn periode in Amsterdam kende sportief gezien vele hoogtepunten. Zo bereikten de Amsterdammers in zijn 1e seizoen de finale van de UEFA Europa League. “Daar heb ik hele mooie herinneringen aan. Na die finale was ik er wel een paar dagen even ziek van, maar daarna overheerste de trots.”

Hoge pieken, diepe dalen
Het dieptepunt van Ziyech in Amsterdam kwam 2 maanden na het verliezen van de Europa League-finale tegen Manchester United. Op trainingskamp in Oostenrijk zag hij in een oefenwedstrijd tegen Werder Bremen zijn boezemvriend Abdelhak Nouri in elkaar zakken. “Dat heeft voor het seizoen dat volgde enorm veel impact gehad. Ik was ook degene die naast hem zat in de kleedkamer.”

De Marokkaans international wilde na de gebeurtenis zijn maatje steunen. Hij bezocht het ziekenhuis, maar dat was enorm moeilijk voor de creatieveling. “Ik had zoiets van: ik durf het niet”, is hij openhartig daarover. “Vanaf het moment dat ik bij hem langs ben geweest, heb ik het een plek kunnen geven. Dat was voor mezelf de juiste keuze, want ik werd toen rustiger. Ik praat er nog steeds niet graag over, maar ik denk er nog wel vaak aan. Het is menselijk om je verdriet te delen. Ik heb er veel met familie en vrienden over gesproken.”

“Ik moet je ook heel eerlijk zeggen dat het mij ook echt niet boeide dat PSV dat jaar kampioen werd. Natuurlijk zijn de belangen groot. Maar het leven buiten het voetbal is ook heel belangrijk. Ik heb op persoonlijk vlak al veel meegemaakt en ik kan gebeurtenissen inschalen van 1 tot 3. Een kampioenschap in zo’n seizoen mislopen plaats ik dan in 1. In het leven zijn er belangrijkere dingen.”

Handen van de voetbalwereld op elkaar
Ajax wilde maar wat graag het verschrikkelijke jaar achter zich laten. Dat deden de Ajacieden met verve, want naast het veroveren van de dubbel werd ook in de Champions League indruk gemaakt. De ploeg van Ten Hag plaatste zich op overtuigende wijze voor de groepsfase. Ook de poule met Bayern München, Benfica en AEK Athene kwam Ajax prima door.

Het mooiste moest nog komen, want de mannen van Ten Hag kregen de handen van de voetbalwereld op elkaar door Real Madrid en Juventus uit te schakelen. Ook in de halve finale tegen Tottenham Hotspur leek het lang goed te gaan. Helaas duurde de return letterlijk een aantal seconden te lang. Bij het zien van de bewuste beelden weet Ziyech niet wat hij moet denken. “Dit was geen fijn gevoel. Ik kon wel door de grond zakken. Het was echt niet te beschrijven. Deze pijn zal ik altijd bij me dragen.”

“Die avond kon ik ook niet slapen. Ik heb tot 8 uur ‘s ochtends wakker gelegen. Vervolgens was ik 2 dagen ziek en trainde ik niet mee. Ik weet wel dat ik als persoon sterker ga worden van deze tegenslagen. Maar die laatste seconden… Ik denk dat het thuisduel met Tottenham ook nog eens 1 van mijn beste wedstrijden ooit voor Ajax was. Dat maakt het extra zuur. Ik denk namelijk echt dat wij Liverpool hadden kunnen verslaan in de finale.”

Een aantal dagen later moest Ajax er weer staan. Er werd gewonnen worden van FC Utrecht en concurrent PSV verloor. Ajax pakte officieus het kampioenschap en stelde de 34e landstitel vervolgens op de Vijverberg definitief veilig. “Dat was het ultieme einde.”

Vertrek door de voordeur
Mede door zijn goede spel in het vorige seizoen kreeg Ziyech volop waardering van de fans. De relatie tussen speler en publiek was alleen niet altijd positief. “Uiteindelijk heb ik de waardering wel gekregen en heb ik de situatie op eigen kracht omgedraaid. Waar je ook speelt, je wil altijd door de voordeur naar buiten. Ik denk dat dit wel het geval is.”

De laatste keer dat het publiek de balkunstenaar in een Ajax-shirt kon bewonderen, was begin maart in Heerenveen. De Ajacieden wonnen met 1-3 en Ziyech werd in de 68e minuut gewisseld. “Zo wil je natuurlijk niet afsluiten. Het voelt als een niet geslaagd afscheid. Het seizoen is ook niet geslaagd zo. Het mocht voor mij helaas niet anders zijn.”

Afscheid raakt hem in het hart
Een afscheid volgt voor ‘The Wizard’ uiteindelijk wel. Als de spelmaker in het Tuschinksi-theater op het grote scherm kijkt, krijgt hij hartverwarmende woorden te horen van vrienden en teamgenoten. Het doet de middenvelder goed. De woorden die hem het diepst raken, zijn echter die van zijn moeder.

“Je weet altijd voor wie je het doet. Ze is een trotse vrouw. Wetende wat voor een zwaar leven zij heeft gehad: op jonge leeftijd naar Nederland gekomen, 9 kinderen opgevoed en vroeg haar man verloren. Dan sta je er alleen voor. Ik voetbal omdat ik het leuk vind, maar ook voor haar. Door haar sta ik hier.”

Na 4 seizoenen is het klaar. Ziyech verkast naar Chelsea. “Ik kijk terug met een warm en trots gevoel. Heb me hier altijd thuis gevoeld. Dat is denk ik het belangrijkste.”