Mijn WK deel II | WK 1978 – Arie Haan

Mijn WK deel II | WK 1978 – Arie Haan

Het Nederlands elftal staat in 1978 opnieuw in de WK-finale. Voor Arie Haan is het zijn 2e finale op rij. De middenvelder geniet tijdens het toernooi wereldwijde bekendheid na 2 doelpunten van grote afstand. Hoe kijkt de oud-Ajacied en een van Nederlands meest succesvolle voetballers terug op het Wereldkampioenschap van 1978 in Argentinië?


Het Nederlands elftal speelde 3 WK-finales. In de periode voor het WK 2018 blikken we in Mijn WK met 3 hoofdrolspelers terug op de wereldkampioenschappen van 1974, 1978 en 2010. Met vandaag in Deel II: Arie Haan over het WK 1978.


Thuisblijvers
Met een drastisch veranderde selectie reist Oranje in 1978 af naar Argentinië. 4 jaar na het memorabele WK in West-Duitsland blijven topspelers als Johan Cruijff en Willem van Hanegem om uiteenlopende redenen thuis.

Arie Haan won in 1971, 1972 en 1973 de Europacup I met Ajax.
Arie Haan won in 1971, 1972 en 1973 de Europacup I met Ajax.

Vanuit de gemeenschap klinkt er kritiek op de reis die de voetballers naar Argentinië maken. Het cabaretduo Freek de Jonge en Bram Vermeulen roept met hun actie 'Bloed aan de Paal' de KNVB op om het WK te boycotten, en zo aandacht te vragen voor de mensenrechten in Argentinië. De oproep krijgt geen gehoor en dus reist Nederland in de zomer van 1978 af naar Zuid-Amerika.

Haan: ,,De verwachtingen waren niet heel hoog. Na de actie 'Bloed aan de Paal', was het niet heel positief voor ons om naar Argentinië te gaan. Toen we vertrokken dachten we: waar belanden we nu eigenlijk? Het was jammer dat mannen als Cruijff en Van Hanegem thuisbleven, maar het betekende ook dat andere spelers een kans kregen. Iedereen wilde graag naar het WK natuurlijk. We dachten vooraf niet dat we zo ver zouden komen.''

'Toen we vertrokken dachten we: waar belanden we nu eigenlijk?'

Politieke onrust?
Eenmaal aangekomen in Argentinië merkt Haan weinig van de politieke onrust, waar in Nederland zo veel over was gesproken. ,,We zaten in Mendoza, ver van de stad. Van de politieke onrust hebben wij weinig meegekregen. Net als in 1974 werden we ook op het WK 1978 goed beveiligd en weggehouden van de drukte. Er was overal politie en bewaking, je was nooit alleen in de stad.''

Nederland staat in de groepsfase ingedeeld bij Iran, Peru en Schotland. Op 3 juni speelt Oranje de eerste poulewedstrijd tegen Iran. Haan: ,,Die wedstrijd viel ons mee, we wonnen met 3-0. Na de wedstrijd wisten we wel dat de omstandigheden niet gunstig waren voor ons. We trainden op 1600 meter hoogte, en voor de wedstrijden moesten we naar beneden afdalen. Dat hoogteverschil was niet ideaal. Het veld bestond uit zacht, hoog gras. Dat was moeilijk voetballen, want wij waren het korte gras in Nederland gewend.''

Na een doelpuntloos gelijkspel tegen Peru, staat Nederland op 11 juni tegenover Schotland. ,,We mochten met 2 doelpunten verschil verliezen van Schotland. Op een gegeven moment stonden we 3-1 achter en zag het er heel slecht uit. Gelukkig schoot Johnny Rep de 3-2 binnen, toen waren we door naar de volgende ronde.''

Na het WK 1974 overleeft Nederland opnieuw de groepsfase. ,,Gelukkig konden we weg uit Mendoza. We verplaatsten ons naar Córdoba, daar zaten we dichter bij de stad, er was meer gezelligheid en het veld was beter. We kwamen in een moeilijke groep terecht met West-Duitsland, Italië en een uitstekend spelend Oostenrijk.''

'Ik had me voorgenomen: nu ik er weer sta, ga ik er verdomme ook alles aan doen'

Met de wedstrijd tegen Oostenrijk begon Nederland aan de 2e groepsfase van het toernooi. ,,Neeskens en Rijsbergen waren geblesseerd, dus er moest een heel nieuwe ploeg neergezet worden voor die wedstrijd. Ik kwam terug in de basis en ik had me voorgenomen: nu ik er weer sta, ga ik er verdomme ook alles aan doen. We kwamen snel op voorsprong en wonnen met 5-1.''

Arie Bombarie
Op 18 juni krijgt Oranje de kans om de pijn van de verloren WK-finale van 4 jaar eerder te verzachten. In Estadio Córdoba is West-Duitsland de tegenstander. Dit zal ook de wedstrijd worden waaraan Haan de rest van zijn leven wordt herinnerd. Na een snelle tegengoal, schiet Haan in de 27e minuut van 30 meter de bal achter de Duitse doelman Sepp Maier: 1-1. ,,Iedereen riep altijd al: Arie heeft een goed schot. Ik liep vrij op het middenveld. Ik keek rond en ik zag niemand om me heen. Ik dacht: gewoon schieten! Sepp Maier heeft die bal alleen gehoord.''

‘Die goal is eigenlijk waanzin’

3 dagen later laat Arie Bombarie opnieuw een doelman verbluft achter. Ditmaal is het Dino Zoff die geen antwoord heeft op een knal van afstand van de Nederlandse middenvelder. Het doelpunt zorgt ervoor dat Oranje wint met 1-2 en zich plaatst voor de finale. ,,De goal tegen Italië staat in mijn geheugen gegrift. Ik was ver van de goal, maar ik had een vrije schietbaan. Die goal is eigenlijk waanzin, die bal blijft stijgen! Dat het 2 wedstrijden achter elkaar lukt, is uniek.''

Uitwedstrijd in finale
Op 25 juni 1978 volgt de finale tegen het gastland in Buenos Aires. ,,De organisatie had de tijd van de wedstrijden aangepast, zodat de Argentijnen precies wisten hoeveel doelpunten ze moesten maken om de finale te halen. Als alles normaal gegaan was, denk ik dat Brazilië in de finale gestaan had. In 1974 speelden we de finale tegen het gastland en in 1978 in Argentinië dus ook weer. De sfeer in het stadion was echt ongelofelijk, het zat bomvol. Je kon de tribunes bijna niet zien door alle snippers en vlaggen, het was heel indrukwekkend, die 70.000 man.''

Het Nederlands elftal voor de finale. 'De sfeer was echt ongelofelijk'
Het Nederlands elftal voor de finale. 'De sfeer was echt ongelofelijk'

De wedstrijd begon later dan gepland. ,,De Argentijnen maakten er een probleem van dat René van de Kerkhof gips om zijn hand droeg. We wisten dat het een truc was om ons uit de concentratie te halen. Toen hebben we het omgedraaid. We dachten: ‘Wat moeten ze nou, die Argentijnen. Nu gaan we er helemaal tegenaan!’

'Wat moeten ze nou, die Argentijnen'

Bij een 1-1-tussenstand is Nederland vlak voor tijd enkele centimeters verwijderd van een wereldtitel. In de verlenging incasseert Oranje 2 tegengoals, waardoor ook de 2e finale op rij verloren ging. ,,We hebben verloren vanwege 10 centimeter. Daar, in die finale in 1978 zijn we het dichtst bij een wereldtitel geweest. De bal was al voorbij de keeper, maar de paal stond in de weg.''

Fantastische tijd
,,Het is niet zo dat ik er elke dag aan terug denk. Maar ik heb een fantastische tijd gehad. Het is leuk dat je ooit behoord hebt tot de generatie voetballers die eigenlijk nooit vergeten wordt. Door die 2 doelpunten spreken mensen me overal ter wereld aan. Het WK in Rusland begint bijna, dus ik denk dat ze de komende weken wel weer op tv zullen verschijnen.''

Lees ook: Mijn WK deel III | 2010 - Gregory van der Wiel
Lees ook:
Mijn WK deel I | 1974 - Johnny Rep

Tekst: Ajax.nl/Bram van Beek
Beeld: Bert Verhoeff, Nationaal Archief / Anefo, 927-3110 (kop) & Pro Shots / Anp