'Het leven bij Ajax is goed'

'Het leven bij Ajax is goed'

Het nieuwe voetbalseizoen staat op het punt om los te barsten. De Ajacieden keren terug van vakantie, maar ook nieuwe gezichten en oude bekenden melden zich op het trainingsvelden. Onder hen Michael Reiziger die onlangs werd aangesteld als trainer van Jong Ajax. Ajax.nl maakt een reis in de tijd en gaat terug naar het jaar 1996, waarin Reiziger in het Ajax Magazine openhartig vertelt over clubliefde en vriendschap.

'Ik was er elke dag, zonder dat ik dat als verplichting voelde'

Twaalf jaar was Michael Reiziger toen hij bij Ajax mocht komen voetballen. Op Voorland, waar sfeer en doelgerichtheid volgens hem hand in hand gingen. ,,Dat is het unieke van Ajax. Het is een vereniging die door heel veel mensen een warm hart wordt toegedragen. Ik was er elke dag, zonder dat ik dat als verplichting voelde. Iedereen kende elkaar, het was gezellig, terwijl wij als spelertjes maar één doel nastreefden: voetballen in de Meer. Iedereen wilde in dat stadion spelen. Dan zat ik zondag op de tribune met mijn voetbaltas op schoot te kijken naar Van Basten. Dromend dat ik daar zelf liep.''

'Ik heb ook genoeg vrienden buiten het voetbal'

,,Frank Rijkaard en John Barnes, dat waren mijn helden''. De rollen zijn nu omgedraaid. Zonder dat de 'ster' Michael Reiziger zegt hinder te ondervinden van zijn bekendheid. ,,Ik woon in het centrum van Amsterdam, maar ik kan nog steeds door de Kalverstaat lopen.'' De status die bij een Europees en wereldkampioen hoort, heeft hem ook niet veranderd. ,,Nee, dat vind ik niet. Ik heb ook genoeg vrienden buiten het voetbal, die het me onmiddellijk zouden laten weten als dat wel zo was. Ik ben heel geïnteresseerd in hun leven. Een leven dat duidelijk anders is dan het mijne. Zij gaan vaker stappen, maken dingen mee die ik niet meemaak. Andersom natuurlijk ook, maar vreemd genoeg heb ik het met die vrienden nooit over voetbal. Ik word door hen bijgepraat over dingen van de dag. Voor mij is die vriendschap heel belangrijk.''

De voetballer tuurt vanuit het lege spelershome door het raam naar buiten. Waar de meeuwen bezit hebben genomen van het trainingsveld langs de Middenweg. Het is stil als materiaal – en clubman Sjaak Wolfs de ruimte betreedt. Hij komt twee broodjes brengen voor Michael Reiziger. Beiden werpen een vluchtige blik in het papieren zakje, om te zien of de bestelling goed is doorgegeven. ‘Heerlijk’, zegt Reiziger. En Sjaak Wolfs geeft hem een vaderlijk tikje op zijn schouder. 'Eet smakelijk jongen'.

'Ik weet wat ik hier heb'

Het leven bij Ajax is goed. Michael Reiziger kan dan ook veel redenen bedenken om in de Meer te blijven. Maar zijn definitieve beslissing zal vooral een gevoelsmatige zijn. ,,Ik weet wat ik hier heb. Bij Ajax en in Amsterdam, met mijn familie en vrienden om me heen. Aan de andere kant hoor ik regelmatig van Clarence Seedorf hoe het leven in Italië is. Hoewel dat natuurlijk zijn beleving is en die zal anders zijn dan de mijne.''

'Ajax zit wel in mijn hart'

Met andere woorden, Reiziger is er nog niet uit. Laatste vraag dan: is hij verliefd op Ajax? ,,Verliefd? Pfff… Niet op een manier zoals Sjakie Wolfs of Bobby Haarms van deze club houden, denk ik. Maar Ajax zit wel in mijn hart.''

Tekst: Ajax Magazine April 1996/Dick Sinteni
Foto’s: Ajax Magazine/Ajax.nl/Louis van de Vuurst