Midden tussen de tafels met lunchende jeugdteams van de Ajax jeugdopleiding in neemt Renee van Asten plaats in de kantine van sportcomplex de Toekomst. Van Asten, nu negentien jaar oud, groeit op in Mijdrecht als jongste in een gezin van vijf, met twee oudere broers. Sport is altijd aanwezig in huis. "Door hen ben ik ook op voetbal gegaan", vertelt ze. Wat begint als iets vanzelfsprekends, groeit al snel uit tot iets wat niet meer weg te denken is. "Uiteindelijk wilde ik er niet meer af, voetbal werd echt een deel van wie ik ben", zegt ze met een glimlach.
Van Asten begint met voetballen bij CSW Wilnis. Ze start bij de meisjes en daar laat ze al vroeg zien wat ze in huis heeft. Op negenjarige leeftijd wordt ze Nederlands kampioen straatvoetbal in de 4-tegen-4-vorm. Daarna maakt ze al snel de overstap naar de jongens. Het tempo ligt hoger en het spel is fysiek gezien intenser, maar Van Asten voelt zich er thuis. Tussen de jongens ervaart ze dat ze wordt geaccepteerd op basis van kwaliteit. "Ik merkte dat ik goed werd opgenomen door hen, juist door mijn kwaliteiten. Ik heb daar echt een heel leuke tijd gehad", herinnert ze zich. Tijdens de wedstrijd van Ajax Vrouwen tegen PSV in de Johan Cruijff ArenA in november 2025 staan haar oud teamgenoten voor haar te juichen vanaf de tribune.
Bevestiging
Hoewel Van Asten altijd met plezier voetbalt, is er een moment waarop het besef komt dat ze misschien meer kan dan 'gewoon goed zijn'. Dat moment volgt wanneer ze voor het eerst wordt opgeroepen voor jeugdteams van de KNVB. "Dan denk je wel: oh, misschien ben ik toch wel beter dan ik denk,” vertelt ze lachend. Het is de bevestiging die verder gaat dan aanmoedigingen van thuis. "Je ouders zeggen natuurlijk altijd dat je goed bent, maar dit gaf me de echte bevestiging."
Ook in haar clubteams merkt ze dat haar ontwikkeling sneller gaat. Ze behoort vaak tot de betere speelsters op het veld. Via scouting komt de verdediger terecht bij Generation One, een project dat zich richt ophet versnellen van talentontwikkeling binnen het vrouwenvoetbal. Wanneer ze haar debuut maakt voor het Nederlands jeugdelftal voelt dat als een volgende bevestiging. "Toen dacht ik wel: hier zit muziek in."
De stap naar Ajax volgt relatief laat. In het seizoen 2022/2023 maakt ze haar entree in de jeugdopleiding. Ze is dan vijftien. Veel leeftijdsgenoten zijn op dat moment al langer onderdeel van een talentenacademie. Samen met Xanne Kip speelt ze bij Generation One wanneer een trainer hen vertelt dat Ajax een mogelijke volgende stap kan zijn. Ze krijgt de kans om tussentijds mee te trainen met de speelsters van Ajax onder 16. Daarna volgt een proefstage bij Talententeam O19. Niet veel later krijgt ze een telefoontje dat alles in een stroomversnelling brengt. Chantal de Ridder en Loïs Schenkel laten weten dat ze definitief mag aansluiten bij O19. "Het is allemaal heel snel gegaan. Echt een droom die uitkomt."
Wat haar direct opvalt binnen de opleiding van Ajax, is de manier van werken. De nadruk ligt niet alleen op winnen, maar vooral op ontwikkelen. "Het start vanuit plezier. De focus ligt veel minder op presteren. Talentontwikkeling staat centraal. Dat is wel de rode draad door de opleiding heen", legt Van Asten uit. Die benadering zorgt ervoor dat ze zich snel op haar plek voelt. "Als je plezier hebt, gaat alles veel makkelijker. Dat neem ik nu nog steeds met me mee, ook als het zwaar wordt." Met het Ajax Vrouwen Talententeam O19 wordt ze uiteindelijk twee keer landskampioen.
Knieblessure
Die gedachte helpt haar ook in moeilijke periodes. Want niet alles verloopt zonder tegenslagen. Kort na het afronden van haar eerste jaar bij Ajax krijgt Van Asten te maken met een zware knieblessure. Een klap, zowel fysiek als mentaal. "Het was een moeilijke periode. Je weet niet waar je staat en wat je toekomst gaat brengen", herinnert ze zich.
Plotseling komt alles stil te liggen. "In eerste instantie dacht ik: ik wil gewoon voetballen. Je wordt er sterker van, zei iedereen, maar dat wil je op dat moment helemaal niet horen", zegt ze eerlijk. "Het is zwaar, maar je leert er wel veel van. Je geniet ook veel meer van de momenten dat je weer op het veld staat, dan mensen die niet vaak geblesseerd zijn. Dat is toch wel iets moois en daar ben ik ook heel dankbaar voor."
Harvard University
Vlak voor haar blessure komt er een bijzonder bericht binnen: scouts van Harvard University, een van de meest prestigieuze universiteiten ter wereld, tonen interesse. Harvard, gevestigd in Cambridge, Massachusetts, combineert academische topkwaliteit met een uitgebreid sportprogramma. De toelatingseisen zijn extreem hoog: alleen de beste studenten ter wereld krijgen een plek, wat deze kans extra bijzonder maakt. De universiteit heeft 42 sportteams, waaronder een vrouwenvoetbalteam met een fulltime staf. Dit team speelt in een competitie die deel uitmaakt van het Amerikaanse college athletics-systeem, The Ivy League.
"Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik kende Harvard helemaal niet", lacht Van Asten. Pas na een belletje met een vriendin dringt het besef door: dit is bijzonder. "Je traint vijf of zes keer per week, hebt een competitie met andere universiteiten en je volgt een volledige studie. Dat is allemaal geïntegreerd, en dat maakt het uniek."
Het nieuws voelt dubbel. Aan de ene kant een erkenning van haar talent, aan de andere kant onbekend terrein. "Ik zat hier bij Ajax eigenlijk wel goed. Maar ik wilde het wel verkennen", zegt ze. Het bezoek aan Harvard en de gesprekken met coaches en scouts zetten haar voor een moeilijke keuze. Van Asten realiseert zich dat dit een unieke kans is, maar ook dat ze trouw moet blijven aan haar gevoel. "Het was indrukwekkend, maar ik moest ook nadenken: wat wil ik op dit moment? Waar haal ik de meeste passie en plezier uit?"
Na overleg met familie, vrienden en Ajax besluit ze de keuze te maken die haar de meeste voldoening geeft. "Ik haal meer plezier uit het voetbal dan uit het academische. Studeren vind ik leuk, maar mijn focus ligt altijd al meer op voetbal. Nee zeggen tegen Harvard is niet makkelijk, maar het voelde goed." Op de opmerking dat veel mensen alles over zouden hebben voor een plek op Harvard, heeft ze snel een antwoord klaar. "Er zouden ook een hele hoop mensen geen nee kunnen zeggen tegen spelen bij Ajax, en dat is wat ik op dit moment wil."
Debuut
Ondanks haar blessure blijft haar ontwikkeling bij Ajax niet onopgemerkt. Na maanden van revalidatie, in het voorjaar van 2025, komt het verlossende nieuws: Van Asten mag doorstromen naar het eerste elftal. "Het gaf me zekerheid en de ruimte om me volledig te focussen op mijn herstel. Dat was echt een lichtpunt in die
donkere periode", vertelt ze.
In mei 2025 tekent ze haar eerste profcontract bij Ajax en maakt vervolgens op 30 augustus dat jaar haar officieuze debuut in een oefenwedstrijd tegen Paris Saint-Germain, een moment dat samenvalt met haar rentree na de knieblessure. "Het voelde eigenlijk als mijn echte debuut", zegt ze daar nu over. Het is een wedstrijd tegen een toptegenstander, met een oude bekende op het veld: "Ik speelde in die wedstrijd tegen Romée Leuchter, die hier natuurlijk nog heeft gespeeld. Dat was echt een mooi moment."
Op 6 september 2025 maakt ze haar officiële debuut in de wedstrijd tegen ADO Den Haag, waarin ze direct in de basis start. Met rugnummer vijf groeit ze in haar eerste seizoen uit tot een vaste waarde, met tot nu toe twintig officiële wedstrijden en twee doelpunten op haar naam. Haar eerste doelpunt scoorde ze in de return van de UEFA Women’s Europa Cup kwalificatieronde tegen GC Frauenfussball, en de tweede was een belangrijke gelijkmaker tegen PSV midden in de titelstrijd.
Voor Van Asten wordt het plezier hebben, waar in de opleiding veel nadruk op lag, ook een rode draad in het vervolg van haar carrière. Ook nu ze in het eerste elftal speelt en prestaties belangrijker zijn dan ooit, blijft dat uitgangspunt overeind. "Ook als je moet presteren, blijft plezier een belangrijk onderdeel van voetbal."
Voetbal als beroep
Dat Van Asten inmiddels onder contract staat bij Ajax, is niet alleen persoonlijk een mijlpaal, maar ook een teken van de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal. Waar speelsters vroeger vaak nog een (bij)baan naast hun sport nodig hadden, wordt het steeds meer de standaard dat voetbal voor vrouwen een volwaardig beroep is.
Ook bij Ajax wordt die professionalisering zichtbaar: het vrouwenelftal heeft met ABN AMRO een eigen hoofdsponsor en wordt ondersteund door meerdere merken, zoals Atelier Munro, dat de speelsters kleedt op wedstrijddagen. Voor Van Asten voelt die ontwikkeling vanzelfsprekend, al stond ze daar vroeger nauwelijks bij stil. "Toen ik in de jeugd speelde, ook bij Ajax, dacht ik eigenlijk nooit: dit wordt mijn baan. Ik was altijd een beetje ‘go with the flow’."
Combineren topsport en studie
Naast haar voetbalcarrière volgt Van Asten de studie Criminologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Criminologie richt zich op het verklaren en analyseren van criminaliteit en strafgedrag. “Ik had me eerst ook ingeschreven voor de studie Rechten, maar Criminologie leek me toch iets tastbaarder. Ik vind rechten leuk, maar eigenlijk alleen het strafrecht en dan kom je al gauw toch uit bij Criminologie,” legt ze uit.
Die combinatie van topsport en studie is intensief. De ochtenden staan volledig in het teken van training, vaak zes keer per week. De middagen reserveert ze voor studie. “Het is heel leuk om naast het voetballen te doen. Alleen is het in de tentamenperiode af en toe even druk.” Dankzij haar topsportstatus krijgt ze vrijstelling voor veel hoorcolleges en werkgroepen, maar alles moet zelf worden geregeld. “Je moet echt initiatief nemen, alles zelf plannen,” zegt ze. Studeren biedt daarnaast mentale balans. “Als het even minder gaat op voetbal, kan ik voldoening halen uit school. Het helpt om gefocust te blijven en mezelf te ontwikkelen.”
De Toekomst
Vanuit die gedachte, om zichzelf te blijven ontwikkelen, kijkt Van Asten vooruit naar de doelen die ze in de toekomst wil bereiken, zowel op sportief als op persoonlijk vlak. Sportief wil Van Asten uitgroeien tot een vaste waarde bij Ajax en zich op termijn in de kijker spelen bij buitenlandse clubs. "De Nederlandse competitie is goed, maar uiteindelijk ook beperkt. Als je bijvoorbeeld naar Engeland kijkt, is dat echt een competitie waar ik naartoe zou willen. Dat is een droom die ik wil bereiken." Wat het Nederlands elftal betreft, is ze duidelijk: "Dat is vanzelfsprekend. Als die twee doelen lukken, zou ik zeggen dat mijn voetbalcarrière redelijk compleet is."
Verder wil ze blijven studeren en genieten van het proces dat ze doormaakt bij Ajax. "Misschien gaat het niet om het debuteren in Oranje of die transfer maken naar het buitenland. Ik wil vooral gewoon blijven genieten van het feit dat ik nu bij Ajax speel, dat ik hier in mijn carrière sta en dat ik fit ben. Dat is wat echt telt. Ik probeer elke dag te leren en te groeien, zowel op het veld als daarbuiten. Je moet je hart volgen en doen waar je het meest gelukkig van wordt."
