Assistenten van Míchel Sánchez stellen zich voor: 'Cirkel is rond'

Ze zijn iedere training druk in de weer met de Ajacieden. Of het nu persoonlijke tips zijn tijdens een oefening die alleen de dichtstbijzijnde speler hoort of een krachtige kreet om iedereen wakker te houden: het tweetal laat zich gelden in Garderen. Wij zoeken ze op en zij stellen zich voor.

Alberto Garrido (49 jaar), assistent-trainer
"In augustus word ik alweer 50."

Wat is je achtergrond in het voetbal?
"Als voetballer heb ik het geschopt tot het derde niveau van Spanje. Daarna ben ik mijn trainersdiploma's gaan halen en inmiddels ben ik ook docent lichamelijke opvoeding. Terwijl ik die diploma’s haalde, begon ik bij Real Madrid. Daar heb ik vijftien jaar gewerkt in verschillende rollen en trainde alle verschillende leeftijdscategorieën. Daardoor heb ik kennis van het hele proces van een voetballer om prof te worden, van jong tot oud. De afgelopen twee seizoenen was ik assistent-trainer bij Watford, in de Premier League en in de Championship."

Hoe zou je jezelf omschrijven? 
"Dat is heel eenvoudig. Ik ben iemand die het fijn vindt om vrienden dichtbij zich te hebben en ben niet iemand die snel van baan verandert. Kijk naar mijn tijd bij Real Madrid. Maar ik switch ook niet vaak van auto; alleen als die kapotgaat, koop ik een nieuwe. Ik ben ook al 25 jaar getrouwd met dezelfde vrouw. Daarnaast ben ik ook niet vaak verhuisd, behalve wanneer dat voor mijn werk nodig was. Kortom: ik ben een rustig persoon, heb mijn dierbaren graag om mij heen en heb een enorme passie voor mijn vak."

Hoe is dat op het veld?
"Dat is wel anders. Op het veld zorgt die passie ervoor dat een andere kant van mij naar boven komt. Daar ben ik emotioneler. Ik beleef alles veel intenser, soms zelfs impulsiever dan in de rest van mijn leven."

Wat is jouw rol binnen het team?
"In de afgelopen twee jaar bij Watford heb ik me vooral beziggehouden met de individuele ontwikkeling van spelers. Na die twee jaar ben ik ervan overtuigd dat het in het profvoetbal heel waardevol is om ook aandacht te besteden aan de individuele ontwikkeling van de speler. Door spelers beter te maken, verbeter je uiteindelijk ook het team als geheel."

"Ik heb hierover gesproken met Míchel Sánchez. Hij wilde een technische staf samenstellen waarin er niet echt vaste rollen voor assistent-trainers waren. We dachten dat dit, gezien het profiel van de spelers, ook binnen Ajax erg nuttig is. Daarom hebben we afgesproken dat ik naast mijn rol als assistent-trainer ook mijn aandacht zal richten op die individuele ontwikkeling. Ik kijk naar wat Míchel Sánchez nodig heeft binnen zijn speelwijze en hoe we op microniveau iedere speler kunnen verbeteren, zodat zowel de speler als het team daarvan profiteert. Individuele ontwikkeling staat dus centraal."

Wat is jouw band met Michel?
"Dat is een mooi verhaal. Ik heb samen met hem gespeeld bij Rayo Vallecano. We speelden samen in onze jonge jaren, gingen naar dezelfde school en zaten zelfs een jaar lang in dezelfde klas. We gingen samen naar de trainingen van Rayo Vallecano. Hij had enorm veel talent en maakte daardoor al snel de stap naar het eerste."

"Later stonden we tegenover elkaar toen ik bij Real Madrid werkte en hij bij Rayo Vallecano. En na ongeveer vijftien/twintig jaar zijn onze wegen opnieuw samengekomen, hier bij Ajax. Het voelt een beetje alsof de cirkel nu rond is. Ik heb hem altijd bewonderd. Ik ben samen met hem opgegroeid en heb altijd een emotionele band met hem gevoeld, zowel in zijn tijd als voetballer als later toen hij trainer werd."

Hoe wil je dat de spelers jou zien?
"Zoals ik het voetbal zelf altijd heb beleefd: met verantwoordelijkheid. Natuurlijk houd ik van bijzondere spelers met lef die het verschil kunnen maken en een wedstrijd naar hun hand kunnen zetten. Maar ik heb een zwak voor verantwoordelijke teamspelers. Voor spelers die bijdragen aan een hecht en compact team. Misschien zijn zij niet elke week een tien, maar ze leveren wel telkens een acht."

Juanvi Peinado (53 jaar), assistent-trainer
"Mijn volledige naam is Juan Vicente, maar in het Spaans noemen ze mij Juanvi. Ik ben net 53 jaar geworden. Op mijn verjaardag had ik mijn eerste trainingsdag hier bij Ajax. Het was dus een hele bijzondere verjaardag."

Wat is je achtergrond in het voetbal?
"Ik heb als profvoetballer gespeeld op het Spaanse derde niveau tot ongeveer mijn dertigste. Toen ik stopte met voetballen, ben ik trainer geworden. Dit is mijn 25e seizoen als coach."

"Ik heb het geluk gehad om bij belangrijke clubs in Spanje te werken, zoals Real Madrid, Villarreal en Rayo Vallecano. De afgelopen zes jaar werkte ik als assistent-trainer van Julen Lopetegui. Eerst bij Sevilla en daarna in de Premier League bij Wolverhampton Wanderers en West Ham United. Daarna hervatte ik mijn loopbaan als hoofdtrainer op het derde niveau van Spanje. Vervolgens kreeg ik van Míchel Sánchez het voorstel om hem te helpen in dit prachtige project."

Hoe zou je jezelf omschrijven?
"Waar ik ook werk, ik probeer iedereen te helpen: nieuwe inzichten te geven en hulpmiddelen aan te reiken. Niet per se om ze te verbeteren, dat zou misschien te ambitieus klinken, maar om ze meer middelen en perspectieven te bieden zodat ze zich zo goed mogelijk kunnen ontwikkelen."

"Dat is mijn grootste wens: dat mensen over vele jaren, wanneer wij misschien niet meer bij deze club zijn, kunnen zeggen dat we de spelers zoveel mogelijk hebben geholpen om het maximale uit zichzelf te halen."

Hoe is dat op het veld?
"Ik geloof dat je coacht zoals je leeft. Ik probeer dezelfde persoon te zijn tijdens trainingen als daarbuiten. En buiten het veld ben ik dezelfde trainer als op het veld.Eerst ben je mens, daarna voetballer. Het een kan niet zonder het ander."

Wat is jouw rol binnen het team?
"Mijn belangrijkste specifieke verantwoordelijkheid zullen de standaardsituaties zijn, maar daarnaast ondersteun ik de hoofdtrainer bij de voorbereiding van wedstrijdplannen en de analyse van tegenstanders. Wij vormen een technische staf waarin iedereen elkaar probeert te helpen. Iedereen heeft zijn eigen taak, maar uiteindelijk werken we overal samen aan."

"Bijvoorbeeld: de individuele ontwikkeling van spelers, waar Alberto zich voornamelijk mee bezighoudt, heeft alleen zin als die verbonden blijft met het collectieve aspect van het team. Daarom werken we voortdurend samen. Onze belangrijkste missie is om Míchel Sánchez zo goed mogelijk te ondersteunen, zodat hij het team optimaal kan laten presteren."

Wat is jouw band met Míchel Sánchez?
Ik leerde hem kennen toen hij nog aan het begin van zijn spelerscarrière stond. We verschillen drie jaar in leeftijd en hij speelde destijds in het tweede team. Ik speelde bij een andere club uit Madrid die uitkwam op hetzelfde niveau. We hebben enkele keren tegen elkaar gespeeld."

"Later kwamen we elkaar weer tegen als trainers. Dat was twaalf jaar geleden, toen ik bij Rayo Vallecano ging werken. Vier jaar lang werkte ik als hoofdtrainer van het tweede elftal en van de O19. Míchel Sánchez was toen directeur van de jeugdopleiding. Hij was verantwoordelijk voor de methodologie en de jeugdopleiding. Daar hebben we elkaar echt leren kennen. Sindsdien hebben we een uitstekende relatie opgebouwd, zowel professioneel als persoonlijk en daar voel ik me erg goed bij."

Hoe wil je dat de spelers jou zien?
"Als iemand die ze wil helpen. Voor mij draait dit vak volledig om helpen. Een trainer moet spelers helpen om hun hoogste niveau te bereiken. Zo zie ik mijn rol. Ik ben iemand die naast de speler loopt, die voortdurend probeert zijn visie te delen, hem helpt dingen te verbeteren en hem ondersteunt wanneer het minder goed gaat."

"Als een speler moeilijke momenten doormaakt, wil ik naast hem staan en hem weer overeind helpen. In het trainersvak wil ik spelers begeleiden richting de wedstrijddag met het vertrouwen dat ze elk probleem dat op hun pad komt, kunnen oplossen. Dat is voor mij het allerbelangrijkste: dat spelers mij zien als iemand die hen echt wil helpen."