'Wens is fullprofklimaat creëren'

'Wens is fullprofklimaat creëren'

Marlous Pieëte is aanvalster bij de Ajax Vrouwen. Eens per maand deelt zij haar ervaringen en die van haar team op de site. Vandaag haakt ze in op het tienjarig bestaan van de Eredivisie Vrouwen.

De Eredivisie Vrouwen bestaat precies 10 jaar. Toevallig ben ik één van de zes speelsters die er het hele decennium bij zijn geweest. Dat is wel bijzonder. De foto die je hieronder ziet is gemaakt tijdens de persconferentie voor de oprichting van de Eredivisie. Ik was jeugdinternational, speelde bij Be Quick en was gevraagd of ik erbij wilde zijn.  Er waren shirtjes van de zes clubs die de eerste Eredivisie vormden en we keken een beetje wie welk shirt paste, want de teams waren nog niet geformeerd. Ik heb het shirtje van sc Heerenveen aan, maar ging spelen bij FC Twente. In het eerste Eredivisie-jaar werden de internationals verdeeld over de clubs en mocht je als club een maximum aantal internationals hebben. Ik weet nog dat er een speelster was dat daardoor niet bij Twente mocht spelen en werd verzocht de wedstrijden bij sc Heerenveen te voetballen. Dat weigerde ze, ze speelde dus geen wedstrijden maar bleef wel trainen bij Twente.

����Precies 10 jaar geleden startte de eredivisie voor vrouwen met deze 6 teams! #jubileum #jongekoppies #tb #mooietijd pic.twitter.com/EFGzCSp2zg

— Anouk Hoogendijk (@Anoukhoogendijk) 20 maart 2017

Veel stappen gemaakt
In de tien jaar heeft de Eredivisie een goede ontwikkeling doorgemaakt. Het is zo’n verschil met de beginperiode. We waren toen weliswaar echt onderdeel van FC Twente, maar trainden op een ander veld, kregen nauwelijks een vergoeding. Met onze studenten ov-kaart konden we naar huis. Twente zorgde er wel voor dat je in de buurt kon wonen en daar waren ze de enige club in volgens mij. Nu kunnen we meer als prof leven. Toen vond ik het niveau goed, maar ook dat is heel erg omhoog gegaan. Er zijn veel stappen gemaakt, zeker fysiek en qua fitheid. Ik woog destijds volgens mij net zoveel als nu, maar nu zijn het spieren.

Rechte lijn
De laatste twee, drie jaar vind ik dat de Eredivisie is gestabiliseerd. Ik hoop dat de lijn weer verder omhoog gaat, maar dan moeten de clubs er nog meer achter gaan staan. Dat er nog maar zes meiden in de Eredivisie spelen die er in het begin ook bij waren, komt ook omdat sommigen naar het buitenland zijn gegaan of voor een maatschappelijke carrière hebben gekozen.

Beloftenteams
Ook bij de mannen zie je natuurlijk dat spelers naar het buitenland gaan en misschien moeten we als Nederland wel een ontwikkelingsland blijven voor talent. Ik zou het mooi vinden als elke Eredivisie-ploeg ook een beloftenteam zou hebben. Daar moeten de clubs in investeren. De Eredivisie van de mannen bestaat dit seizoen 60 jaar, wij 10. We liggen nog 50 jaar achter in jaren, staan dus eigenlijk nog aan het begin. We zijn al aardig gegroeid.

Profklimaat
In die tien jaar Eredivisie heb ik alle sportieve successen en teleurstellingen beleefd. Ik heb de beker gewonnen, ben drie keer kampioen geworden, maar heb ook bekerfinales verloren en ben op de laatste speeldag nèt geen kampioen geworden. Die herinneringen kan ik zaterdag ophalen, tijdens een reünie rond ADO – FC Twente voor alle (oud-)speelsters van de Eredivisie. Kunnen we mooi terugblikken op die tien jaar en filosoferen over de toekomst en hoe er nóg meer uit het vrouwenvoetbal valt te halen. Want ik ben overtuigd dat dat kan. Mijn wens voor de toekomst is dat we in Nederland een fullprofklimaat voor vrouwenvoetbal  kunnen creëren, zoals in het buitenland. Dat alle speelsters fulltime met hun sport bezig kunnen zijn.