'Ik zorg ervoor dat het nooit om mijzelf draait'

'Ik zorg ervoor dat het nooit om mijzelf draait'

Als straatvoetballertje uit Tiel stapte hij op vijftienjarige leeftijd voor het eerst het trainingsveld van Ajax op. Een fraaie toekomst lag voor hem in het verschiet. Hij verkaste vervolgens naar België en later ook naar Saudi-Arabië. Een echte Ajacied bleef hij echter altijd en na zijn wereldwijde omzwervingen keerde de kleine aanvaller terug naar zijn thuishonk Ajax. Simon Tahamata (60): 'Ajax is de club die mij heeft gevormd.'

Openhartig
,,Ik ben heel open. Volgens mijn vrouw soms zelfs iets te open. Als ik hier rondloop op Sportpark de Toekomst, spreek ik met gemak iedereen aan. Van mijn collega’s op het veld tot de jongen die de slagbomen bedient. Het is voor mij belangrijk dat mensen het gevoel hebben dat ze bij me terecht kunnen. Ik geef anderen snel mijn vertrouwen. Ja, vertrouwen is voor mij de basis. Ik vind het belangrijk om andere mensen te zien groeien. Ik treed niet graag op de voorgrond. Dat is ook niet nodig. Ik heb mijn eigen rol en zolang ik maar mijn ding kan doen, ben ik een gelukkig man.’’

Ambassadeur
,,Ik ben bescheiden. Men zegt wel eens dat bescheidenheid een typisch Molukse eigenschap is. In dit verband treed ik echter juist meer op de voorgrond. Ik ben een ambassadeur van Ajax en de Molukse gemeenschap in Nederland. Beiden promoot ik met liefde, maar ik zorg ervoor dat het nooit om mijzelf draait.’’

Vught
,,Mijn vader was een KNIL Militair en kwam in 1951 met mijn moeder terecht in Nederland. Ik ben in 1956  geboren in een kamp in Vught. Ik had zes broers en vijf zussen. Een flink gezin. We woonden met zijn allen in drie piepkleine kamers die waren volgebouwd met stapelbedden. Ik was vier jaar oud toen we het kamp mochten verlaten. Ik heb er weinig herinneringen aan. We verhuisden naar Tiel. Mijn vader was kartonsnijder in Bussum. Een keiharde werker. Mijn moeder was huisvrouw en dat was met ons grote gezin geen overbodige luxe. Ze was echt de motor thuis, ze hield de boel draaiende. Mijn zussen hielpen een handje mee in de huishouding.’’

School
,,Toen ik vijftien jaar oud was kreeg ik de mogelijkheid om bij Ajax te gaan voetballen. Dat was natuurlijk prachtig. We moesten wel alles uit eigen zak betalen en dat was niet altijd makkelijk. Drie keer in de week reisde ik van Tiel naar Amsterdam en op zondag speelde ik wedstrijden. Op schooldagen miste ik meestal het laatste lesuur, omdat ik op tijd bij de training moest zijn.''

Belg
,,Ik heb in feite drie nationaliteiten; de Nederlandse, de Molukse en de Belgische. Zo voelt dat tenminste. In 1989 kwam ik uit voor het Belgische Beerschot. In die tijd mochten er drie buitenlandse spelers op het wedstrijdformulier staan. Klein probleem: we waren met zijn vieren. De trainer vroeg mij of ik niet toevallig Belg wilde worden, zodat hij de anderen ook kon opstellen. ‘Tja, waarom ook niet?’, dacht ik. Officieel ben ik een Belg, maar weet je, het blijft gewoon maar een papiertje dat in mijn binnenzak zit.’’

Bingo
,,Mijn vrouw en ik zijn al 34 jaar getrouwd. Onze ouders komen uit hetzelfde dorp in Indonesië. De twee families zijn al generaties lang goed bevriend. Onze ouders zaten op dezelfde boot naar Nederland en beide gezinnen kwamen terecht in Vught. Later verhuisden wij naar Tiel en zij naar Gouda. We bleven elkaar vaak zien want onze families kwamen veel bij elkaar over de vloer. De vonk sloeg pas echt over tijdens een bingoavond. Ik was begin twintig. Het is heel even uit geweest, geen idee waarom eigenlijk. Het ging ook snel weer aan hoor. Eigenlijk zonder iets te zeggen, het was als vanzelfsprekend dat we samen waren.’’

Thuiskomen
,,In diezelfde periode reisde ik voor het eerst samen met mijn moeder af naar de Molukken. Dat heeft heel veel indruk op me gemaakt. Ik kreeg er direct het gevoel van thuiskomen. Heel bijzonder.‘’

Vader
,,Ik heb twee zonen. Beiden zijn begin dertig. Ik denk dat ik een strenge vader voor hen was. Hoewel, ik was door mijn voetbalcarrière natuurlijk veel van huis. Mijn vrouw heeft zich in die periode vooral ontfermd over de opvoeding van onze zonen. Binnen ons gezin hebben we typisch Molukse normen en waarden. Respect is bij ons het sleutelwoord.’’

God
,,Alles heeft een doel. God is degene die bepaalt over leven en dood. Ik heb mijn ouders en mijn broer moeten wegbrengen. Het geloof heeft me daarin gesterkt. In alles wat ik doe vind ik mijn geloof terug. Ik praat vaak met hem. Het maakt deel uit van mijn dagelijkse rituelen. In Saoedi-Arabië, waar ik een tijdje woonde, bidden ze zes keer per dag. Ik vind het juist fijn om op elk willekeurig moment een praatje met hem te maken. Niet op afspraak. Ik ben ook niet zo’n kerkganger, want bidden kan ik overal.’’

Ajax
,,Iedereen heeft een mening over Ajax. Vroeger, als jong straatvoetballertje was ik al Ajax-fan. Ik was dan ook hartstikke trots dat ik op mijn vijftiende bij Ajax mocht komen voetballen. Ik ben een echte Ajacied, dat voel ik. Dit is de club die mij gevormd heeft, die mij de kans heeft gegeven om mezelf te zijn en te groeien tot de Ajacied die ik nu ben.’’

Amsterdam
,,Ik woon momenteel in Nieuw-Vennep. Ik heb een tijdje op de Overtoomse Veld gewoond. Dan reisde ik elke dag van Amsterdam-West, helemaal naar De Meer. Dat was in die tijd nog best een tocht. Ik heb toen heel wat trams gemist. Dan moest ik rennen als een gek. Even later ben ik achter het stadion gaan wonen. Ja, Amsterdam is echt mijn stad. Ondanks dat ik nu in Nieuw-Vennep woon, is Amsterdam mijn thuis en onlosmakelijk verbonden met de club die ik liefheb.’’

Tekst: Ajax.nl/Lisa Hartog
Foto: Gerard van Hees