'Bij mij gebeurt het allemaal van binnen'

'Bij mij gebeurt het allemaal van binnen'

Het begon allemaal in Amsterdam waar hij van straatvoetballertje uitgroeide tot een van ’s werelds grootste voetbaltalenten. Onder alle lofbetuigingen bleef Dennis wat stoïcijns. Maar stille wateren hebben diepe gronden, bewijst een goed gesprek met de huidige assistent-trainer. Dennis Bergkamp (1969): ,,Als je me écht kent, weet je dat ik ook heel erg humoristisch ben."

Openhartig
,,In de voetballerij word ik niet bepaald gezien als een openhartige jongen. Terwijl ik dat wel ben. Mensen die me goed kennen weten dat. Bij mijn familie en vrienden lucht ik regelmatig mijn hart. Bij hen is alles bespreekbaar. Jezelf blootgeven is zo slecht nog niet, mits je het bij de juiste personen doet, vind ik.''

Iceman
,,Een misverstand als je het mij vraagt. Ik weet dat ik altijd koeltjes ben overgekomen op de mensen. Maar dat is puur de buitenkant. Vroeger zeiden ze wel eens tegen me: ‘Je speelt nooit met een glimlach’. Je zag het inderdaad nooit aan me, maar van binnen glimlachte ik zeker wel. Mensen verwachten vreugde en verdriet aan de buitenkant te zien. Bij mij gebeurt het allemaal van binnen.''

Fort Bergkamp
,,Door de jaren heen heb ik geleerd mezelf af te sluiten voor kritieken van buitenaf. Dat begon met een muurtje, maar is inmiddels een fort. Wanneer je eenmaal binnen de muren van het fort bent, leer je me écht kennen en weet je bijvoorbeeld dat ik ook heel humoristisch en droog kan zijn.''

Amsterdam
,,Mijn geboortegrond. Ik woon er niet meer, maar de liefde is nog altijd groot. Hoe ouder ik word, hoe trotser ik ben op mijn Amsterdamse roots. Er liggen hier zoveel herinneringen. Ik heb wel een Amsterdams karakter. De Mokumse bluf is mij niet vreemd. Ik neem niet makkelijk iets van een ander aan en laat graag zien dat ik beter ben dan de rest.''

Arrogant
,,Ja, zo zagen wij Ajax vroeger bij ons thuis. Ik was 11 jaar oud en speelde bij Wilskracht toen Ajax mij vroeg een training bij te wonen. Ik verkocht ze ‘nee’, want bij ons thuis vonden we Ajax toentertijd een arrogante club. Een jaar later klopte Ajax opnieuw bij me aan en ging ik toch akkoord. De eerste training beviel me zo goed, dat ik bleef. Bovendien viel het uiteindelijk wel mee met die arrogantie."

Vliegangst
,,Dat heeft mijn carrière niet negatief beïnvloed. Toen ik besloot niet meer te vliegen, werd ik verrast door het enorme begrip. Ik ben er altijd duidelijk over geweest en voor Arsenal is mijn vliegangst nooit een last geweest. De keuze heeft me positief beïnvloed: ik kreeg meer rust in mijn donder en ging  - mede daardoor - beter voetballen.''

Hoofdcoach
,,Ik heb geen ambitie hoofdtrainer te worden van Ajax. Ik vind mijn rol zoals die nu is prettig. Bovendien ben je als hoofdcoach 24/7 bezig met voetbal. Daar zit ik niet op te wachten. Ik wil mijn werk kunnen afsluiten zodra ik in mijn auto stap naar huis.''

Huisman
,,Ja. Als ik thuis ben, ben ik de vader van mijn kinderen en de man van mijn vrouw. Voetbal bestaat dan even niet. Ik wil zonder hoofdpijn een hapje kunnen eten met mijn vrouw, mijn kinderen naar sportclubjes brengen en wiskundesommetjes maken met mijn jongste. Ik ben niet op zoek naar avontuur, maar naar de balans. Thuis is alles bespreekbaar. Mijn kinderen zien het direct als ik er met mijn hoofd niet bij ben. ‘He pap, wat is er aan de hand? Je bent vandaag een beetje anders.’, hoor ik dan. Ze houden me scherp en kunnen er heel verfrissende theorieën op nahouden waarvan ik denk  ‘Nou, daar zeg je me wat…''

Comeback
,,Toen ik in Engeland speelde, had ik heel weinig contact met Ajax. Nederlandse wedstrijden keek ik ook nauwelijks. Toen ik terugkeerde naar Amsterdam moest ik erg wennen. Enerzijds voelde Ajax heel vertrouwd, maar er was veel veranderd. Ik kwam nog uit de tijd van de Meer op de Middenweg.  Het nieuwe Ajax speelde in de ArenA, was gestructureerd en tot in de puntjes geregeld. Eerlijk gezegd had ik daar in het begin best moeite mee. Ik ben er namelijk van overtuigd dat jongens beter spelen wanneer het niet allemaal voor ze wordt geregeld. Van zelfredzaamheid word je creatief.''

Clubgevoel
,,Ik weet nog dat ik als klein jongetje in de klas mijn schriften volkladde met  de vier letters ‘AJAX’. Mijn liefde voor de club is groot. Als ik met mijn auto de Toekomst oprijd en ik zie het Ajax-logo opdoemen, dan krijg ik nog altijd een speciaal gevoel. Het is een soort jeugdliefde die beklijft.''

Tekst: Ajax.nl/Lisa Hartog
Foto's: Ajax.nl/Louis van de Vuurst en Pro Shots (boven)