Menu
'Een fijne Amsterdamse gozer'

'Een fijne Amsterdamse gozer'

Het is zondag 24 maart en ergens onder de zinderende Tunesische zon viert een oud-Ajax-vedette zijn verjaardag. Ruud Krol, de volhardende en breedgeschouderde verdediger tikt vandaag de 70 aan. Zijn goede maten Sjaak Swart, Pim van Dord en David Endt halen herinneringen op aan die charmante Amsterdammer met de wereld in zijn broekzak.


Ruud Krol (Amsterdam, 1949) voetbalde van 1968 tot 1980 in het shirt van Ajax. De verdediger speelde 457 officiële duels voor Ajax en won 3 keer de Europa Cup, 1 keer de Wereldbeker en 2 maal de Europese Super Cup. Met zijn enorme staat van dienst behoort hij tot de grootste Nederlandse voetballers ooit. Na zijn tijd bij Ajax speelde Krol in Canada, Italië en Frankrijk, waarna hij koos voor een carrière als trainer. Momenteel is Krol trainer van het Tunesische CS Sfaxien.


''Rudy en ik hebben ongeveer 5 jaar samen bij Ajax gevoetbald. We werden al snel goede maten. In het veld was hij een heerser. Ruud dwong respect af van de tegenstander. Een prachtige voetballer was het. Als hij de bal had, durfden ze hem gewoon niet aan te vallen'', vertelt Sjaak Swart.

Ook Pim van Dord, huidig fysiotherapeut bij Ajax, blikt met een glimlach terug. ''Rudy was verdediger in het eerste en 5 jaar ouder dan ik. Toen ik als 19-jarig knulletje werd opgenomen in het eerste elftal, nam hij me onder zijn hoede. Ik keek enorm tegen Ruud op. Hij heeft me wegwijs gemaakt in de profwereld en liet me zien wat wel kon en wat niet. Ik werd als het ware door hem opgevoed. We hadden ook meteen een klik.''

1977-1978: Pim van Dord en Ruud Krol, samen in de achterhoede.
1977-1978: Pim van Dord en Ruud Krol, samen in de achterhoede.

David Endt, goede vriend en oud-collega van Krol blikt terug op hun 1e echte ontmoeting, decennia geleden. ''Ik speelde bij Jong Ajax en schurkte tegen het eerste aan. Ik mocht met de grote jongens mee op trainingskamp in De Lutte. In de kleedkamer dacht de fysiotherapeut de lachers op zijn hand te krijgen door mij, dat piepjonge kereltje, belachelijk te maken. Makkelijk scoren natuurlijk. Maar Ruud nam het direct voor me op en snoerde hem de mond. Hij nam me in bescherming, wat ik totaal niet had verwacht. Het schiep een band en ik bekeek Ruud nu ook met andere ogen. Hij was niet alleen een geweldige voetballer, maar ik zag ook iemand met een heel warm hart.''

'Ruud paste heel erg in het beeld van het hippe Amsterdam van begin jaren 70'

Krol ontpopte zich als leidersfiguur, een man met charisma en status. Maar ook buiten het veld kon men niet om Krol heen. Endt: ''Ruud paste heel erg in het beeld van het hippe Amsterdam van begin jaren 70. Hij was gedurfd met zijn lange haar, kettinkjes om zijn nek en hoed. Hij kleedde zich volgens de laatste mode en hing rond met mensen uit de modewereld zoals Frans Molenaar. Dat maakte hem meer dan alleen een voetballer.''

''Ja, Ruud was een knappe gozer’', beaamt Swart. ''Hij kreeg veel aandacht van dames. Bovendien hield Rudy van uitgaan. Dat is hem wel een keer duur komen te staan. Rinus Michels, onze trainer toen, kreeg 's avonds laat een telefoontje dat Rudy Krol ergens aan de bar stond. Michels is er op z’n fietsie naartoe gegaan om Rudy hoogstpersoonlijk uit die kroeg trekken. De volgende ochtend op de training, moest Ruud in het midden van de groep gaan staan en kreeg hij de volle laag van Michels. Als het nog een keer zou gebeuren, zou Rudy worden weggestuurd. Nou, dat heeft-ie dus uit zijn hoofd gelaten.''

'Kom kleine, er staat buiten een taxi op je te wachten'

Jaren later waren de rollen omgedraaid, herinnert Van Dord zich. Toen de 19-jarige 'Pimmetje' van plan was zijn 1e succesje te vieren, stak Krol daar een stokje voor. ''We speelden een midweeks bekerduel met FC Twente. Het was mijn 2e wedstrijd in het eerste en FC Twente was een geduchte tegenstander. Ik scoorde de 0-2 op aangeven van Jan Mulder en we wonnen. Eenmaal thuis gingen we met de jongens nog even de stad in om het te vieren. Het voelde echt als mijn avond. Tot ineens om half 2 ’s nachts Ruud voor mijn neus stond. 'Kom kleine, er staat buiten een taxi op je te wachten’. Hij pakte me bij mijn schouders en stuurde me zo de taxi in. Hoppa, naar huis en snel een beetje.''

Duidelijk en eerlijk, een goeie gozer
''Rudy is een duidelijk en eerlijk mens. Een goeie gozer waar je echt afspraken mee kan maken'', vervolgt Swart. ''Vroeger hadden we de afspraak dat hij voor elke wedstrijd naar mijn huis toe kwam. Dat deden we met meerdere jongens. Maar Rudy kwam áltijd, vaste prik. Dan dronken we koffie met een gebakje. En als we dat gedaan hadden, gingen we op ons gemakkie naar het Leidseplein, waar we op de bus stapten richting wedstrijd.''

En dat Ruud een man was waar je op kon rekenen, bewees hij in 1973, toen hij aanvoerder werd. Pim: ''Ruud bleek een uitstekende aanvoerder. Hij was ijzersterk voor de groep en kon de pers perfect te woord staan. 'Hier ben ik, kom maar op', dat werk.''

Krol haalt uit, seizoen 1979-1980.
Krol haalt uit, seizoen 1979-1980.

Ruud bleef zich ontwikkelen. Als leider, voetballer en later ook als trainer. Bij zijn clubs, maar ook bij het Nederlands elftal. Lang was Krol recordinternational van Oranje. Hij reisde de wereld rond. Van Parijs tot aan Zuid-Afrika. Pim: ''Hij spreekt veel talen, wat ik ontzettend knap vind, want het was niet een jongen die veel opleiding had gehad. Hij was meer een straatjongen die met voetbal zijn brood verdiende. Maar stuur Rudy naar Italië en binnen de kortste keren kan hij Italiaans. Overal waar hij komt kan hij met iedereen praten.''

Kleurrijke Krol
Dat kleurrijke is typisch Ruud, vertelt Endt. ''Hij reisde inderdaad veel, maar is zich ook in kunst gaan verdiepen. Dat heeft hij in de loop der jaren uitgebouwd en gecultiveerd. Toch mooi dat een jongen van vrij eenvoudige komaf belangstelling is gaan tonen voor andere dingen in het leven. Dat tekent hem. Voor Ruud is er meer in het leven dan alleen voetbal.''

'Hij heeft keihard moeten vechten'

Zijn open vizier en doorzettingsvermogen waren troeven. Ruud kreeg zijn profcarrière immers niet cadeau. Als kind leed Ruud aan rachitis. Een ziekte die veroorzaakt wordt door vitamine D-tekort en waardoor de kleine Rudy kromme botten kreeg. ''Hij heeft keihard moeten vechten'', weet Van Dord.

''Ruud is geen geboren voetballer maar is wel iemand met enorm veel wilskracht. Hij kon uren op iets oefenen, waardoor hij als voetballer groeide. Ook op latere leeftijd oefende hij nog tot bloedens toe op specifieke handigheidjes en technieken. Die mentaliteit om te knokken heb ik van Ruud geleerd en probeer ik door te geven aan de jongens van nu.''

Rudy blijft die fijne Amsterdamse gozer die hij altijd is geweest

Ook Endt trok wijze lessen uit de gesprekken met Krol. ''Hij kan op zijn eigen Amsterdamse manier heel filosofisch uit de hoek komen. Een van zijn vaste adagia is dat mensen vaak niet luisteren maar wél praten. 'Het is niet voor niets dat we 2 oren hebben en 1 mond.' Daar bedoelde hij eigenlijk mee te zeggen: luister ook naar elkaar en ga niet alleen uit van jezelf.''

In 2002 keerde Krol als assistent-trainer terug naar Ajax, waar David Endt op dat moment teammanager was.
In 2002 keerde Krol als assistent-trainer terug naar Ajax, waar David Endt op dat moment teammanager was.

Of de mannen hun vriend nog spreken rond zijn verjaardag? ''Jazeker'', zegt Endt, die zijn oude vriend nog regelmatig spreekt. ''Wie weet!'' roept Sjaak. ''En als we elkaar weer spreken, dan is het weer als vanouds. Wat hij ook doet, Rudy blijft die fijne Amsterdamse gozer die hij altijd is geweest.'' Van Dord stemt in: ''Ik kan altijd met Ruud lachen. Er is in al die jaren niets veranderd. We zijn alleen wat grijzer en we lopen wat minder soepel, maar we gaan altijd verder waar we gebleven waren.''

Lees ook: Interland-alert | Geen debuut voor Neres, winst voor Oranje O17 & O19 
Bekijk ook:
Huntelaar: 'Zo lang mogelijk doen wat ik leuk vind'

Tekst: Ajax.nl/Lisa Hartog
Beeld: Ajax.nl/Louis van de Vuurst & Guus de Jong