Terugblik Ajax Magazine: Richard Witschge

Terugblik Ajax Magazine: Richard Witschge

Hij speelde vier jaar in het eerste van Ajax en ging vervolgens op avontuur naar FC Barcelona, Bordeaux en de Blackburn Rovers. Zijn omzwervingen brachten hem uiteindelijk weer terug naar Ajax: zijn thuisbasis. Een jaar na zijn terugkeer neemt Richard Witschge uitgebreid zijn leven door met Ajax Magazine. We keren terug naar oktober 1997.

Terugkeer naar Ajax
,,Het werd minder mooi dan ik had verwacht. Ik kwam naar Ajax om te winnen. Dat is te weinig gebeurd. Ik houd nogal van een vol Leidseplein en ik beloofde mezelf een mooi uitzicht vanaf het bordes van de Stadsschouwburg. Het plein bleef leeg en zoals het de niet aanwezige supporters stoorde, stoorde het mij. We moeten afwachten of het nu beter gaat. De voorbereiding is in ieder geval goed. De sfeer is ook heel goed en er is vertrouwen.’’

Beide benen op de grond
,,Ik zie wel eens jongens die uit koers raken. Die hebben zoveel wind mee gehad dat ze gaan zweven. Het is moeilijk om jezelf te blijven in deze wereld. Ik heb zelf nooit de neiging gehad om te gaan zweven. Ook niet toen ik naar Barcelona ging. Het was een prachtige stap in mijn carrière, maar ik heb vanaf het begin geweten dat het moeilijk voor me zou zijn. Dat is ook gebleken. En ook bij Bordeaux heeft het niet altijd meegezeten. Ik ben altijd met twee benen op de grond blijven staan en ben er in feite altijd op uit geweest het plezier in het voetbal te behouden.’’

,,Ik kan genieten als ik in mijn bootje door de slootjes rond Vinkeveen trek.''
,,Ik kan genieten als ik in mijn bootje door de slootjes rond Vinkeveen trek.''

Alleen zijn
,,Ik vind het belangrijk en goed om nooit te vergeten waar je vandaan komt. Ik ben het ook nooit vergeten. Ik ga nog altijd graag vissen. Dat deed ik vroeger en dat doe ik nog steeds. Het is een ouderwetse vorm van vrijetijdsbesteding, maar ik hoef niet speciaal op zoek naar allerlei nieuwe en dure hobby’s of liefhebberijen. Ik kan genieten als ik in mijn bootje door de slootjes rond Vinkeveen trek. Ook als ik die stek niet vind of helemaal niets vang. Het gaat om alleen zijn; om even helemaal geen gezeur aan je hoofd te hebben.''

Visserslatijn
,,Soms schep ik op’’, geeft Witschge toe. ,,Dan heb ik meer gevangen dan in werkelijkheid. Maar het scheelt hooguit een paar pondjes. Het liefste vis ik op karpers. Dat is de grootste sport. Je moet strijd hebben, anders is er niets aan. Snoeken zijn iets gemakkelijker. En als je echt zeker wat naar boven wilt halen ga je op baars vissen. Wat in dit seizoen de karper is? Die moet dan toch in de Europese competitie worden gezocht. In ons geval is het dit keer dus de UEFA Cup. De landskampioen is de snoek en de baars zal dan de Amstel Cup moeten zijn.

Honkvast
,,Je kunt niet zeggen dat ik niets van de wereld heb gezien. Als iets goed is, hoef je niet krampachtig op zoek naar iets nieuws dat heel misschien ook goed zou kunnen zijn. Ik hoef ook niet meer weg bij Ajax. Ik heb het hier volledig naar mijn zin.’’

In het seizoen 2001-2002 vetrok Witschge alsnog bij Ajax. Eerst speelde hij op huurbasis bij het Spaanse Alavés en daarna nog een jaar bij het Japanse Oita Trinita. In 2004 hing hij zijn kicksen officieel aan de wilgen. Witschge is tegenwoordig dagelijks te vinden op sportcomplex de Toekomst waar hij werkt als jeugdtrainer.

Tekst: Ajax.nl/Raymond Bouwman
Foto's: Tessa Posthuma de Boer